-689426
-674596
-665448
+2029470
ซาสึเกะใช้ดาบสั้นในมือโจมตีใส่เฉินมั่วอย่างบ้าคลั่ง ตัวเลขความเสียหายลอยขึ้นเหนือหัวของเฉินมั่วทีละดวง
แต่แล้ว ตัวเลขฟื้นฟูขนาดมหึมาก็ผุดขึ้นมา ความเสียหายที่แสนจะลำบากลำบากลงแรงจัดการไปถูกฟื้นกลับเต็มภายในพริบตา
เมื่อเห็นตัวเลขฟื้นฟูนั้น ซาสึเกะแข็งค้างไปทั้งตัว
เขารู้ดี ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายฟื้นได้แค่เท่านี้ หากแต่เขาทำได้แค่ตัดเลือดได้เท่านี้
ตลอดมาเขาอยากทำให้เฉินมั่วสิ้นหวัง แต่ตอนนี้ เฉินมั่วจะสิ้นหวังหรือไม่เขาไม่รู้ เขารู้เพียงว่าคนที่กำลังสิ้นหวังคือตัวเขาเอง
และที่ยอมรับได้ยากยิ่งกว่านั้นก็คือ เย่หานตีเขาแล้วเลือดเขาลดลงจริง ๆ!
เหตุผลที่เขามั่นใจขนาดนั้น นอกจากความเสียหายที่สยองขวัญแล้ว ยังมีความสามารถภูกันความเสียหายกายภาพของปีศาจเหวนรกอีกชั้น
เย่หานเป็นนักรบ เป็นดาเมจกายภาพล้วน ๆ
ลองคิดดูสิ ทำดาเมจได้เป็นล้านด้วยตัวเอง แถมยังภูกันความเสียหายของอีกฝ่ายได้อีก ในสถานการณ์แบบนี้ เขาจะไม่มั่นใจได้อย่างไร เขาจะมีทางแพ้ได้อย่างไร!?
แต่ความจริงคือ เขาแพ้ได้จริง!
เพราะสถานการณ์ดูเหมือนจะกลับกันเสียแล้ว..
แม้เขาตีอีกฝ่ายแล้วเลือดฝ่ายนั้นจะลด แต่เลือดที่ลดยังไม่เท่ากับที่อีกฝ่ายฟื้น นี่กับไม่ลดเลือดเลยต่างกันตรงไหน!?
ส่วนอีกฝ่ายตีเขาไม่เพียงเลือดลด แต่ยังลดเร็วราวกับบ้า..
ถึงแต่ละครั้งจะมีความเสียหายไม่ถึงห้าหมื่น แต่ไอ้นี่ความเร็วโจมตีเร็วกว่านักฆ่าอย่างเขาเสียอีก แถมยังไอ้เหี้ยสองต่อหนึ่ง แค่ชั่วเวลาเพียงเท่านี้ เลือดของเขาหายไปเกือบล้านแล้ว