ภายในเมืองเป่ยหมิง...
เพราะคำเตือนของเฉินมั่ว ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่มาดูความครึกครื้นต่างถูกขู่จนหนีไปหมดสิ้น แต่ยังมีบุคคลกล้าตายอีกไม่กี่รายที่เลือกหลงอยู่ในเมือง เพื่อจับตาดูการรบครั้งยิ่งใหญ่นี้
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือสงครามครั้งแรกระหว่างเผ่าต่างดาวกับเผ่ามนุษย์ ถ้าไม่อยากรู้ก็คงเป็นไปไม่ได้
นอกจากฝูงชนผู้มาดูความคืบหน้าแล้ว ยังมีผู้เล่นญี่ปุ่นอีกจำนวนมากที่ยังไม่จากไป
เพราะที่นี่คือเมืองหลักของญี่ปุ่น ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังไม่อาจจากลาได้ หากออกจากที่นี่ไป เมื่อไปอยู่เมืองหลักอื่นก็ไม่แน่ว่าจะมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม
ขณะนี้สีหน้าของผู้เล่นวาโวะเหล่านี้ซับซ้อนยิ่ง...
พวกเขาเกลียดเย่หาน เขาสังหารผู้เล่นวาโวะไปมากมาย แถมยังฆ่าซาสึเกะ ผู้เป็นเจ้าของพรสวรรค์สีทองเพียงหนึ่งเดียวของญี่ปุ่น พวกเขาจะไม่เกลียดได้อย่างไร
แต่ตอนนี้ กลับเป็นเย่หานที่รวบรวมผู้เล่นมาช่วยป้องกันเมืองให้พวกเขา ถ้าไม่มีเย่หาน พวกเขาไม่มีโอกาสเลยแม้แต่นิดเดียวที่จะรักษาเมืองเป่ยหมิงเอาไว้
ที่น่าโกรธยิ่งกว่าคือ ทั้งที่ช่วยป้องกันเมืองให้ แต่ฝ่ายนั้นกลับไม่ใช้ชาววาโวะแม้แต่คนเดียว นี่ชัดว่าดูถูกพวกเขา ทำให้ความรู้สึกตอนนี้ของพวกเขาวุ่นวายสุดขีด
ทั้งอยากให้รักษาเมืองเป่ยหมิงไว้ได้ ทั้งอยากให้เย่หานตายบนสมรภูมิ...
เวลาไหลผ่านช้า ๆ ท่ามกลางการรอคอยอันตึงเครียดของทุกคน ก็ถึงแปดโมงพอดี..
ในทันนั้น ข้อความประกาศของเกมดังก้องขึ้นในหูผู้เล่นทุกคนในเมืองเป่ยหมิง...