“!!!”
ฉากสยองน่าขนลุกนี้ทำให้สมรภูมิที่ครึกครื้นเงียบกริบไปทั้งบริเวณ ผู้เล่นเผ่าคนแคระทุกคนถึงกับเบิกตาโต จ้องมองไปยังทิศทางของเฉินมั่วด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อสายตา
ไม่ใช่ว่าเผ่ามนุษย์อ่อนแอน่าสมเพชกันหรือไง!? นี่มันอะไรกันเนี่ย!? ฟาดหนึ่งทีสังหารคนหลายร้อย? ความเสียหายล้านกว่านั้นมันจริงหรือ!?
ความเสียหายระดับนี้ เผ่าพันธุ์ชั้นสูงทั่วไปก็คงไม่อาจปล่อยออกมาได้
ในหมู่เผ่ามนุษย์นี่ ต้องมีของแปลกปลอมอะไรบางอย่างแอบหลุดเข้ามาแน่ ๆ
ต่างจากความตกตะลึงของผู้เล่นเผ่าคนแคระ ฝั่งเผ่ามนุษย์กลับระเบิดเสียงเชียร์กึกก้องไปทั้งสนาม..
“ประธานโคตรเทพ!”
“เทพเย่หานโคตรเทพ!”
แม้ความเสียหายล้านกว่าที่เฉินมั่วปล่อยออกมาจะทำให้ทุกคนตกใจก็จริง แต่ฝั่งพวกเขายอมรับได้ง่ายกว่าเผ่าคนแคระอยู่หรือ
เพราะในสายตาผู้เล่นเผ่ามนุษย์ เฉินมั่วคือการมีอยู่ระดับเทพมานานแล้ว ไม่ว่าเขาจะทำสิ่งใดที่เหลือเชื่อแค่ไหน พวกเขาก็ยอมรับได้ทั้งหมด
“ไม่ใช่ว่าเผ่ามนุษย์อ่อนแอมากก็รึไง? นี่มันสถานการณ์อะไร!?” ผู้แข็งแกร่งหัวหน้าของเผ่าคนแคระขมวดคิ้วถาม
“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ความเสียหายที่พวกนั้นตีใส่เราเมื่อกี้ก็อ่อนโซน่าสมเพชจริง ๆ ใครจะไปรู้ว่าข้างในยังแอบมีตัวผิดปกติขนาดนี้ปนอยู่”
“ฉันจำได้ว่าจีปู้กับพวกนั้นเคยบอกไว้ ว่ามีตัวเดี่ยวบางคนที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ที่พูดถึงไม่ใช่ไอ้นี่เหรอ”
“เป็นไปได้จริงด้วย ซวยจริง ๆ เจ๊งเลย เจอเข้าให้พอดี..”