หลังฆ่าคนเสร็จ เฉินมั่วก็ออกจากเมืองเป่ยหมิง...
เขาไม่กล้าอยู่ในเมืองเป่ยหมิงนาน กลัวว่าเห็นพวกเสี่ยวรื่อจื่อแล้วจะอดใจไม่ไหวเผ่นคน
ยังไงก็อยู่ในเมือง ต้องระงับสติหน่อย เพิ่งนี่ฆ่าไปเกือบสิบคนแล้ว พวกองครักษ์เมืองแทบจะลงมือกันอยู่แล้ว ถ้าฆ่าเยอะกว่านี้ คงไม่มีโอกาสคุยกันด้วยซ้ำ ต้องเผ่นคันกันแน่
เชื่อว่าเจ้าเมืองเป่ยหมิงจัดการคนสิบกว่าคนได้อยู่ เพราะเขามีเรื่องต้องขอร้องเฉินมั่ว แต่ถ้าฆ่ามากเกินไป กลัวว่าแม้แต่เจ้าเมืองก็จะจัดการไม่ไหว
ดังนั้นเฉินมั่วจึงรีบออกจากเมืองเสียดีกว่า ได้ไม่ต้องมาเจ็บใจ
กลับมาถึงนครเทียนเชวี่ย เฉินมั่วเข้าฟาร์มดันเจี้ยนไปหนึ่งรอบ ได้เจตสังหารมาสองพันกว่าแต้ม อุปกรณ์ระดับเพชรหนึ่งชิ้น กับอุปกรณ์ระดับแพลทินัมสองชิ้น
ตอนนี้เฉินมั่วขี้เกียจแม้แต่จะเหลือบมองอุปกรณ์ที่ต่ำกว่าขั้นปฐพี อุปกรณ์ระดับเพชรแพลทินัมพวกนี้เขาโยนเข้าคลังกิลด์หมด ต่ำกว่าแพลทินัมก็แปรรูปทิ้งทันที
อุปกรณ์ที่ต่ำที่สุดบนตัวเติ้งเจี๋ยกับพวกก็ระดับเพชรแล้ว เฉินมั่วจึงไม่จำเป็นต้องถามพวกเขา
ก็เพราะเขามักโยนอุปกรณ์ระดับสูงเข้าคลังกิลด์บ่อย ๆ รวมถึงอุปกรณ์ระดับสูงที่พวกเติ้งเจี๋ยใช้ไม่ถึงก็โยนลงคลังกิลด์เหมือนกัน สมาชิกตำหนักรัตติกาลจึงมีความสุขจนพุ่งทะลุเพดาน
ในช่วงเวลานี้ สำหรับผู้เล่นทั่วไป การหาอุปกรณ์ระดับเพชรมาเลยไม่มีช่องทางเลย บอสเพชรน่ะ ไม่ต้องพูดถึงกลุ่มย่อม ๆ แม้แต่กิลด์ใหญ่ก็มีไม่กี่กิลด์ที่ผ่านได้