“หลิงเอ๋อร์ เจ๊... ของชิ้นนี้มันล้ำค่าเกินไป ผมรับไม่ได้” เยว่ถิงถิงแม้ใจจะกระซับกระสือแค่ไหนก็ยังอดกลั้นไว้ได้ ชุดอุปกรณ์ชุดนี้แพงเกินกว่าที่จะตัวเธอขายทิ้งยังไม่พ้อง
“เจ๊หลิงเอ๋อร์ให้ก็รับไว้สิ หลิงเอ๋อร์เป็นมหาเศรษฐีตัวจิ๋ว ของดีมีเพียบ” หลิวฮ่าวอวี่ยิ้มพูด
วันนี้ในกลุ่มมีเพียงซุนเทาที่ไปเส้นทางเทพ คนอื่นไม่ได้ไป
สาเหตุหลักคือยังไม่มั่นใจ อยากรออีกสองวัน ไม่งั้นไปก็เที่ยวฟุ่มเฟือยเหรียญทองกับชื่อเสียง
“รับไปเถอะ ตั้งแต่เข้าร่วมตำหนักรัตติกาลแล้ว ถือว่าเป็นคนในค่ายเดียวกัน” หลิงเอ๋อร์ยิ้ม
เยว่ถิงถิงเป็นคนที่เฉินมั่วเชื้อเชิญมาโดยเฉพาะ หลิงเอ๋อร์ย่อมดูแลเป็นพิเศษ
“นี่... ก็ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะหลิงเอ๋อร์” เมื่อทุกคนพูดพร้อมกันแบบนี้ เยว่ถิงถิงก็ไม่ปฏิเสธอีก
อุปกรณ์พวกนี้เอาออกไปทำให้คนหัวร้อนกันทั้งเมืองได้ จะบอกว่าใจไม่สั่นก็คงเป็นไปไม่ได้
ตอนนี้เธอรู้สึกว่าชีวิตที่ผ่านมาในกิลด์สายเลือดเหล็กเทียบกับตรงนี้แล้ว สงสัยจะยังไม่เท่าขอทานด้วยซ้ำ
ทว่าเธอก็ไม่ได้เกลียดชังกิลด์สายเลือดเหล็ก โดยรวมแล้วคนในกิลด์ต่อเธอก็ดี เธอมีแต่สกิลควบคุมไม่มีความสามารถสร้างความเสียหาย ถ้าไม่ใช่ประธานกับคนอื่นพาเธอมาตลอด เธอก็ไม่มีวันมีถึงวันนี้
ส่วนอุปกรณ์นั้น เธอไม่ได้เรียกร้องอะไรมาก กิลด์สายเลือดเหล็กก็ไม่แข็งแรงนัก ของดีให้คนที่จำเป็นก่อนก็เข้าใจได้