เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 468 เย่หานมันลูกรักของเกมสินึ

6 นาที· 1.4K คำ

“ใช่ไหมล่ะ!?!” เฉินมั่วหัวเราะเย็นๆ เงยมือขึ้นฟันด้วยท่ากระหายเลือดทันที

รังสีดาบสีเลือดพุ่งออกไปในพริบตา ฟันลงกลางตัวจีปู้ผู้พูดอย่างหนักหน่วง

จีปู้ไม่ทันตั้งตัวกับที่เฉินมั่วจะลงมือฉับพลัน หนีก็ไม่ทัน โดนดาบฟันเข้าเต็ม ๆ

“ปัง...”

-486735, -73452

ตัวเลขความเสียหายยักษ์สองตัวลอยขึ้นเหนือศีรษะจีปู้ แถบเลือดหายไปครึ่งหนึ่งเกือบจะหมดในทันที

การลงมือฉับพลันของเฉินมั่วทำให้ผู้เล่นเผ่าคนแคระทั้งสามหน้าเปลี่ยนสี ยิ่งเห็นตัวเลขความเสียหายลอยขึ้นเหนือศีรษะจีปู้ ยิ่งรู้สึกสั่นสะเทือนใจหนัก

“ความเสียหายน่ากลัวขนาดนี้มันเป็นไปได้ยังไง!?!”

วันนี้พวกเขาเจอผู้เล่นเผ่ามนุษย์มาหลายคน ความเสียหายที่ผู้เล่นเผ่ามนุษย์เหล่านั้นตีลงบนตัวพวกเขาส่วนใหญ่ก็เจาะเกราะไม่เข้า แม้จะเจาะเข้าได้ก็ตีออกมาแค่หลักพัน ที่ทำได้ถึงหลักหมื่นก็หายาก

แต่คนตรงหน้านี้ ดาบหนึ่งฟันพลังชีวิตของจีปู้หายไปกว่าห้าแสน ระยะห่างมันต่างกันมากเกินไปแล้ว พวกเขาเป็นเผ่าเดียวกันจริงหรือ?

พรสวรรค์ประจำเผ่าของเผ่าทั่วไปก็เหมือนกันหมด เริ่มต้นจากเส้นทางเดียวกัน แม้จะมีช่องว่างก็ไม่น่าจะมากขนาดนี้ ใครจะคิดว่าเผ่ามนุษย์จะมีช่องว่างกันมากขนาดนี้

คนที่อ่อนแอ พรสวรรค์แย่ยิ่งกว่าเผ่าชั้นต่ำซะอีก คนที่เก่ง พรสวรรค์เทียบชั้นเผ่าชั้นนำได้ ความไม่แน่นอนของเผ่ามนุษย์มันมากเกินไปจริง ๆ

วินาทีนี้ ผู้เล่นเผ่าคนแคระทั้งสามรู้สึกว่าตัวเองเข้าใจเผ่ามนุษย์น้อยเกินไป แค่ความเสียหายนี้ ก็เกินผู้แข็งแกร่งของเผ่าชั้นกลางส่วนใหญ่แล้วสิน่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป