หลังจากตั้งปาร์ตี้เสร็จ เฉินมั่วมองไปยังอวิ๋นซวงแล้วกล่าวว่า "ขอพูดเรื่องการแบ่งไอเทมก่อนนะ ของที่พวกเราใช้ได้ให้เราก่อน ส่วนของที่ใช้ไม่ได้ค่อยแบ่งกันเท่ากัน โอเคไหม"
เมื่อได้ยินแผนการแบ่งของเฉินมั่ว สมาชิกกิลด์หิ่งคริสตัลหลายคนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แผนการแบ่งแบบนี้ถือว่าไม่ค่อยเป็นธรรมเท่าไหร่
แต่อวิ๋นซวงกลับไม่ลังเลแม้แต่นิด พยักหน้าทันทีว่า "ได้ ไม่มีปัญหา!"
หล่อนรู้ดีว่าเมื่อเข้าไปข้างในแล้ว การต่อสู้อาจต้องพึ่งอีกฝ่ายทั้งหมด พวกตนคงได้แค่เป็นฉากรอง เพียงได้แบ่งของก็ถือว่าโชคดีแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น อุปกรณ์ของอีกฝ่ายล้วนเป็นของระดับสูงสุด แม้แต่ของที่เขาใช้ไม่ได้ สำหรับพวกเขาก็ถือว่าเป็นไอเทมระดับตำนานแล้ว จะมีอะไรจะไม่พอใจอีก
"ดี งั้นก็ตกลงตามนี้ ฉันเข้าก่อน" เฉินมั่วพูดจบก็นำหน้าเดินตรงเข้าไปยังรอยแยก
ทางเข้าจุดนี้เล็กมาก รับคนได้ครั้งละหนึ่งคนเท่านั้น
คนแรกที่เข้าไปคือคนที่เสี่ยงที่สุด งานนี้ย่อมต้องเป็นเฉินมั่ว แม้แต่ซุนเทายังทำไม่ได้ เพราะรอยแยกแคบเกินไป เขาต้องเข้าไปก่อนถึงจะอัญเชิญบอสได้ ใครจะรู้ว่าเข้าไปแล้วจะเจออะไร ถ้ายังไม่ทันอัญเชิญบอสก็ถูกฆ่าตายในพริบตาก็ยิ่งกวนใจ
มีเพียงเฉินมั่วเท่านั้นที่มีสกิลช่วยชีวิตครบตัว ไม่ว่าเจอสถานการณ์แบบไหนก็รับมือได้
เมื่อทะลุผ่านวนล้อมา เวียนศีรษะโคลงเฮือก พอฟื้นตัวขึ้นก็พบว่าตัวเองยืนอยู่กลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ไพศาล