พวกเขาเดินต่อไปอีกราวครึ่งชั่วโมง ข้ามผ่านป่าทั้งแถบ จนมาถึงหน้าหน้าผา
สมาชิกระดับผู้นำกิลด์คลื่นเงินน้ำแข็งคนหนึ่งชี้ไปที่ใต้หน้าผาแล้วบอกว่า "ทางเข้าอยู่ด้านล่างนั่นแหละ ตอนกระโดดต้องหามุมให้ดี ด้านล่างมีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ถ้าร่วงลงไปตกบนต้นไม้จะเสียเลือดราวห้าหมื่นแต้มเท่านั้น แต่ถ้าตกถึงก้นหน้าผาล่ะก็ แทบจะได้กลับเมืองฟื้นชีพกันพอดี"
"โธ่! สถานที่แบบนี้พวกแกไปเจอได้ยังไง" ซุนเทาถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ
"อ๋อ... เรามีสมาชิกไม่กี่คนที่ตั้งใจมาสำรวจป่าแห่งนี้ ผลกลายเป็นว่าโดนบอสตัวหนึ่งไล่ล่ามาจนถึงที่นี่ คงเพราะดูนิยายกำปั้นซ้อนกันมากไปหน่อย นึกว่ากระโดดลงไปแล้วจะเจอโชคลาภ ก็เลยพากันกระโดดลงไป" อวิ๋นซางพูดอย่างเก้อเขิน
"ผลคือคนเกือบสิบร่วงตายหมด เหลือแค่สามคนที่ห้อยคอติดอยู่บนต้นไม้รอดมาได้ แล้วสามคนนั้นก็ไปพบทางเข้าแผนที่ลับอยู่ใต้หน้าผาน่ะสิ สามคนเกิดสงสัยก็เข้าไปดู แล้วก็ตายกันหมด"
"......."
"นี่มันเรื่องเศร้าจริง ๆ เลยนะ" ทุกคนพูดกันอย่างฝืนยิ้มเอาไว้
"จะหัวเราะก็หัวเราะไปเถอะ" ผู้นำกิลด์คลื่นเงินน้ำแข็งอีกคนพูดด้วยหน้าดำคล้ำ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นหนึ่งในสามคนนั้น
"ฮ่าฮ่าฮ่า! เพื่อน แกมันคนเก่งจริง ๆ นะ!" ซุนเทาหัวเราะก้องอย่างไม่ยี่หระ
"จริง ๆ ในสถานการณ์แบบนั้นใครก็กระโดดเหมือนกัน ยังไงก็ดีกระโดดลงไปก็ยังมีสิทธิ์รอดอยู่ แต่ถ้าไม่กระโดดก็ต้องตายแน่ ๆ" เติ้งเจี๋ยเป็นฝ่ายแย้งขึ้นมาปกป้องคนกลุ่มนั้น