คนตัวสูงเป็นคนดี เซี่ยเหมี่ยวบอกว่าเบื่อเกินไป จึงให้เขาหาเทปวิดีโอมาเปิดดู
เจ้าชายสูงโปร่งถามอย่างทื่อ ๆ ว่า "อยากดูหนังเรื่องอะไร"
“สารคดี แนวที่มีเด็กเป็นตัวเอก” เซี่ยเหมี่ยวทำหน้าซื่อไร้เดียงสา ไร้พิษภัย “ฉันชอบดูสารคดี”
เจ้าชายสูงโปร่งแม้จะทื่อ แต่ก็ไม่ถึงกับโง่ เขาหดคอเล็กน้อย "นี่... เปลี่ยนเป็นดูไอ้โรคจิตฆาตกรเลื่อยยนต์ดีกว่าไหม"
“คุณรู้ไหม? ที่จริงฉันกับฟางเข่ออ้ายเป็นเพื่อนรักกัน” เซี่ยเหมี่ยวเผยรอยยิ้มอ่อนโยน “ฉันอยากดูสารคดี คุณต้องมีวิธีหามันมาให้ฉันดูจนได้ ใช่ไหมล่ะ?”
แผ่นหลังเจ้าชายสูงโปร่งมีเหงื่อเย็นซึมออกมา
"ถ้างั้น พวกคุณใครจะเป็นคนเลือก"
สัตว์ประหลาดมีรูปลักษณ์ของวัยรุ่น รอยยิ้มแฝงความชั่วร้ายอย่างเปิดเผย มันเล่นกับจิตใจมนุษย์ ให้คนที่ถือดีว่าตนสูงส่งต้องถอดเกราะแห่งศักดิ์ศรีออกมาเมื่อเผชิญความตาย เผยใบหน้าอันอัปลักษณ์ นั่นเป็นเรื่องสนุกดี
เลิ่งเยี่ยถิงขยับริมฝีปาก แต่ชั่วขณะต่อมา เสียงของหร่วนจือจือก็ดังขึ้น
"ฉันไม่อยากตาย!"
ลู่เหยี่ยนพูดยิ้ม ๆ ว่า "แปลว่าให้เจ้าแมลงคลานอยู่บนพื้นนั่นตายแทนงั้นสิ"
หร่วนจือจือกัดริมฝีปาก เธอคิดว่าตัวเองเป็นคนดี คำที่บอกให้อีกฝ่ายไปตายแบบนั้น เธอพูดไม่ออก ทว่ามีดในมือสัตว์ประหลาดยังจ่ออยู่ที่ลูกตาเธอ เมื่อชีวิตถูกคุกคาม การสูญเสียสติก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล