ขอแค่รักษาโรคกระเพาะของแม่เธอให้หาย ต่อให้ต้องจ่ายราคาแพงแค่ไหน เธอก็ยอม!
ซุนฉือส่ายหน้า “ผมเป็นแค่ศิษย์ในนาม ไม่กล้าถามสุ่มสี่สุ่มห้าว่าอาจารย์อยู่ที่ไหน! แต่ถ้าได้พบอาจารย์ ผมจะบอกอาการของคุณป้าและขอให้อาจารย์ลงมือรักษาแน่นอน!”
“ถ้าอย่างนั้นทุกอย่างต้องฝากคุณหมอเทวดาซุนแล้ว!”
ซูรั่วปิงกล่าวด้วยความซาบซึ้ง
เย่เฉินขยับเข้าไปใกล้ซูรั่วปิง ยิ้มแล้วพูดว่า “รั่วปิง ผมบอกแล้วไงว่าต้องหาทางรักษาโรคกระเพาะของคุณป้าให้หายได้ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีกแล้ว ช่วงนี้ผมจะให้คุณหมอเทวดาซุนฝังเข็มให้คุณป้าอีกสักสองสามครั้ง อาการปวดท้องจะได้ทุเลาลงทั้งหมด”
“เย่เฉิน ขอบคุณนะ”
ซูรั่วปิงมองชายผู้เคยเป็นแสงจันทร์ขาวของเธอ ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ไม่ได้ห่างเหินเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
“เอ๊ะ นั่นกู้ฟานไม่ใช่เหรอ? เขามางานราตรีทองคำด้วย ทำไมถึงได้เจอกันอีกนะ!”
ทันใดนั้น เย่เฉินที่กำลังยิ้มอย่างได้ใจก็เห็นกู้ฟานซึ่งกำลังคลอเคลียอยู่กับหลินเซี่ยหว่าน ความริษยาในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมา!
ขณะเดียวกัน กู้ฟานก็เห็นเย่เฉินกับซุนฉือที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา
“กู้ฟาน บังเอิญจังนะ!”
เย่เฉินแค่นเสียง
ช่วงนี้เขาพยายามหาทางเล่นงานกู้ฟานมาตลอด!
มีเรื่องหนึ่งที่เขาคิดตกแล้ว ตราบใดที่ยังไม่ทำให้กู้ฟานหายไปจากสายตาของซูรั่วปิงอย่างสิ้นเชิง ซูรั่วปิงก็ไม่มีทางยอมคบกับเขา!
ทั้งคู่ก็ยังมีโอกาสกลับมาสานสัมพันธ์กันต่อได้!
เขาคิดแผนบางอย่างออกแล้ว!
อีกไม่นานเขาจะเหยียบหัวกู้ฟาน แล้วทำให้อีกฝ่ายอับอายอย่างสาสม คืนความอัปยศที่ตัวเองเคยได้รับกลับไปเป็นสิบเท่าร้อยเท่า!