ซูรั่วโจวยังช่วยพูดเกลี้ยกล่อมด้วย
หลินถังจ้องกู้ฟานตาเขม็ง ก่อนจะส่งเสียงฮึดฮัด “วันนี้ฉันจะปล่อยไอ้เด็กเหลือขอนี่ไปก่อน! เข้าไปข้างในกันเถอะ!”
หลินถังสาปแช่งกู้ฟานอยู่ในใจไม่หยุด!
ไม่นานนัก ซูรั่วปิงก็พาหลินถังกับซูรั่วโจวเข้าไปในห้องจัดงานหลัก โดยมีเพียงพวกเธอสามคน
“คุณกู้ คุณหลิน เชิญด้านในครับ...”
ซืออิ๋งอิ๋งยิ้มสดใส “คุณหลิน เดี๋ยวฉันจะแนะนำคนใหญ่คนโตในแวดวงธุรกิจของเจียงโจวให้รู้จัก น่าจะช่วยเรื่องการเติบโตของบริษัทไต้ซื่อได้ไม่น้อย ทางสมาคมวายุเมฆาเองก็ร่วมมือกับบริษัทไต้ซื่อในเชิงลึกได้เหมือนกัน...”
ดวงตาของหลินเซี่ยหว่านเป็นประกาย
เธอไม่ได้โง่เหมือนซูรั่วปิง เธอรู้ดีว่าที่ซืออิ๋งอิ๋งปฏิบัติกับเธอแบบนี้ ก็เพราะกู้ฟานทั้งนั้น!
เรื่องนี้ทำให้หลินเซี่ยหว่านยิ่งรู้สึกหวานชื่นในใจ เธออดไม่ได้ที่จะกอดกู้ฟานแน่นขึ้น พลางคิดว่าคืนนี้จะยอมแพ้ก่อนเขาไม่ได้เด็ดขาด ต้องปรนนิบัติกู้ฟานให้สบายยิ่งกว่าเดิม!
เธอควรหาอะไรแปลกใหม่มาสร้างความตื่นเต้นบ้างแล้ว!
เมื่อเข้าไปในห้องจัดงานหลัก แขกที่เดินไปมาแต่ละคนล้วนร่ำรวยหรือไม่ก็มีฐานะ ต่างคนต่างมีแวดวงของตัวเอง และแลกเปลี่ยนเส้นสายกับทรัพยากรกัน
“รั่วปิง! ทางนี้!”
จังหวะนั้นเอง เย่เฉินที่แต่งตัวอย่างพิถีพิถันก็โบกมือเรียกซูรั่วปิงไม่หยุด!
ครู่ต่อมา ซูรั่วปิงกับคนอื่น ๆ ก็มาหยุดตรงหน้าเย่เฉิน
เย่เฉินมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนและเปี่ยมรัก “รั่วปิง เรื่องที่คลับเซิ่งซื่อเป็นความผิดของฉันเอง หลายเรื่องฉันไม่ได้คิดให้รอบคอบ แต่เชื่อฉันนะ ต่อไปจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว! ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งเถอะ! ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันดีกว่ากู้ฟาน และคู่ควรให้เธอฝากชีวิตไว้มากกว่า!”