เมื่อเฮ่อจิ่งเหยารู้ว่าลูกพี่ลูกน้องของเขากำลังคบกับหยวนเจียว ปฏิกิริยาแรกคือรู้สึกว่ามันเหลวไหล
“พี่ คุณดูแลเธอมาหกปีแล้ว เธอจะพึ่งพาคุณก็เป็นเรื่องปกติ แต่ความรู้สึกนั้นอาจไม่ใช่ความรักก็ได้”
เฮ่อเยี่ยนหลี่กำลังเซ็นเอกสารอยู่โดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า “นายมีประสบการณ์เรื่องความรักมากนักหรือไง?”
สีหน้าเฮ่อจิ่งเหยาพลันเคร่งขรึม
การผ่าตัดของแม่หลินหวานชิ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี แต่ความขัดแย้งระหว่างทั้งสองคนยังไม่ได้รับการแก้ไข เฮ่อจิ่งเหยาแอบช่วยเธอใช้หนี้เงินกู้จนหมด พอเธอรู้เข้าก็โอนเงินกลับมา ยืนกรานจะผ่อนชำระด้วยตัวเอง เพื่อจ่ายเงินเดือนละสองหมื่นกว่าหยวน เธอรับงานแปลพิเศษพร้อมกันถึงสามงาน ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมานอนวันละแค่สี่ชั่วโมง
“หวานชิ่งไม่เหมือนหยวนเจียว” เฮ่อจิ่งเหยาพูด “เธอมีศักดิ์ศรี ไม่ยอมพึ่งพาใคร”
“งั้นนายก็ชอบใจที่เธอไม่ใช้เงินของนายสินะ?”
“นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงิน”
“เธอกู้เงินดอกเบี้ยสูงจนกระทบทั้งงานและสุขภาพ แต่นายกลับเอาการปฏิเสธของเธอมาใช้พิสูจน์ว่าความรักบริสุทธิ์” ในที่สุดเฮ่อเยี่ยนหลี่ก็เงยหน้าขึ้น “ที่จริงก็ไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงินหรอก แต่เป็นเพราะพวกนายสองคนจัดการปัญหาไม่เป็นต่างหาก”
เฮ่อจิ่งเหยาถูกตำหนิจนสีหน้าไม่น่ามอง “แล้วคุณกับหยวนเจียวล่ะ? เธอไม่มีแม้แต่งานทำ คุณรับประกันได้ไหมว่าจะเลี้ยงดูเธอไปตลอดชีวิต?”