เห็นได้ชัดว่าคำอธิบายแบบนี้เกินกว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้มาก
พนักงานคนนั้นเห็นท่าทางเช่นนั้นก็ไม่มีทางเลือก ได้แต่เปลี่ยนไปใช้คำพูดที่เข้าใจง่ายกว่าเดิม
“พูดง่าย ๆ ก็คือ”
“ดาวเทียมของเราก็คือปลา”
“ส่วนของที่แดนมังกรส่งขึ้นไปก็คือแห”
“แล้วตอนนี้……”
“ปลาถูกอีกฝ่ายจับรวบไปหมดแล้ว”
พูดจบประโยคนี้ แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่ามันช่างเหลวไหล
แต่ข้อเท็จจริงก็อยู่ตรงหน้า
ที่ทำให้ขนหัวลุกยิ่งกว่าคือ เขารีบประเมินจำนวนใหม่อีกรอบ
“จากการวิเคราะห์เทียบเคียงภาพจากมุมเฝ้าระวังที่แตกต่างกัน……”
“อาวุธชนิดนี้ที่แดนมังกรยิงขึ้นไปจริง ๆ ในครั้งนี้ อย่างมากก็มีประมาณ 100 ลูก หากประเมินแบบระมัดระวัง”
“แต่ของไม่ถึง 100 ลูกนี้กลับกวาดดาวเทียมสอดแนมของเรา รวมถึงดาวเทียมสตาร์ลิงก์ที่เทสลาระดมมา……”
“ไปจนแทบหมดเกลี้ยง”
ทั้งห้องโถงเงียบลงอีกครั้ง
สีหน้าของทุกคนย่ำแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด
ประมาณ 100 ลูก กวาดดาวเทียมไปเกือบ 800 ดวง
แถมยังไม่ใช่แค่ระเบิดทำลาย แต่เหมือนจับปลาด้วยการหว่านแห กวาดไปทีละผืน
ผลลัพธ์แบบนี้จะเรียกว่า “เกินจริง” ก็ยังไม่พอ
แดนมังกรเชี่ยวชาญเทคโนโลยีอวกาศแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
ที่สำคัญกว่านั้นคือ——
ถ้าอาวุธชุดนี้พัฒนาไปจนพร้อมประจำการในวงกว้างได้จริง นับจากวันนี้เป็นต้นไป ความสามารถในการเฝ้าระวังอวกาศที่แดนอินทรีมองว่าเป็นจุดแข็งของตัวเองมาโดยตลอด เกรงว่าคงไม่ได้ขึ้นอยู่กับพวกเขาอีกต่อไป
ก่อนหน้านี้พวกเขาสามารถส่งดาวเทียมไปโคจรเหนือแดนมังกรได้ตามใจชอบ
แดนมังกรแทบทำอะไรพวกเขาไม่ได้ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
ขอเพียงอีกฝ่ายต้องการ สิ่งที่ไม่มีใครต้อนรับบนท้องฟ้าเหล่านั้นก็อาจถูก “หว่านแห” จับไปได้ทุกเมื่อ
เมื่อทุกคนตระหนักถึงเรื่องนี้ บรรยากาศในห้องข่าวกรองทั้งห้องก็เปลี่ยนไปทันที