ไม่มีสีแดง ไม่มีลายมังกรทอง
ตัวจรวดทั้งลำถูกหุ้มด้วยเปลือกสีเข้มที่กลืนไปกับฉากหลังของอวกาศ
เมื่อมองผ่านมุมกล้องดาวเทียม แทบจะแยกไม่ออกจากความมืดสนิท
ดังนั้นสิ่งที่เทย์เลอร์มองเห็นในตอนนี้ จึงมีเพียงจุดดำเล็ก ๆ ที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เร็วขึ้นเรื่อย ๆ
จนเจ้าหน้าที่เฝ้าติดตามส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ
“บอส!”
“วิถีบินของมันผิดปกติ!”
“วัตถุนั่นกำลังบินตรงเข้าหาดาวเทียมของเรา!”
“ว่าไงนะ?!”
เทย์เลอร์ลุกพรวดขึ้นมาทันที
“มันพุ่งมาหาเราเหรอ?!”
ทันทีที่เสียงพูดจบ
ในภาพจากกล้องเฝ้าติดตาม ปืนใหญ่บ้านๆ ลำนั้นก็เปลี่ยนชุดขับดันเสร็จอีกครั้ง
ความเร็วพุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้น
แทบไม่เหลือเวลาให้พวกเขาได้ตอบสนอง
จุดดำที่แต่แรกดูไม่สะดุดตา พุ่งเข้าไปใกล้ดาวเทียมสอดแนมดวงแรกอย่างฉับพลัน
วินาทีถัดมา — ตูม!
แสงจ้ากลืนภาพไปในพริบตา
จากนั้น จอมอนิเตอร์จอหนึ่งก็ขาดสัญญาณกะทันหัน
จอมืด เทย์เลอร์ยืนนิ่งแข็งค้างอยู่กับที่
เขายังไม่ทันหายตะลึงกับการขาดการติดต่อของดาวเทียมดวงแรก
ภาพบนจอที่สองก็กะพริบวูบขึ้นมา
จอมืด แล้วก็จอที่สาม
จอที่สี่ จอที่ห้า...
สัญญาณเตือนว่าขาดการติดต่อเริ่มแพร่กระจายไปทั่วผนังจอมอนิเตอร์ ราวกับเชื้อโรค
ในเวลาเพียงชั่วครู่
ผนังจอขนาดมหึมาที่เดิมเต็มไปด้วยภาพสดจากแดนมังกร ก็ดับมืดลงทีละจอ
จนท้ายที่สุด ผนังจอมอนิเตอร์ทั้งแผง
ก็ขาดสัญญาณโดยสิ้นเชิง
ไม่มีใครพูดอะไรในห้องโถง
เจ้าหน้าที่ข่าวกรองหลายสิบคนจ้องมองจอมืดตรงหน้าอย่างเหม่อลอย
ชั่วขณะนั้น ห้องข่าวกรองทั้งห้องเงียบงันราวกับไร้ชีวิต
เมื่อมองผนังจอมอนิเตอร์ที่มืดสนิทตรงหน้า ทุกคนในหน่วยข่าวกรองแดนอินทรีต่างอึ้งไปตาม ๆ กัน
เกิดอะไรขึ้น? เมื่อกี้ยังปกติดีอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?