หนุ่มฝรั่งเศสอึ้งไปในทันตา!
เขาไม่คิดว่าสาวสวยที่ดูเพิ่งบรรลุนิติภาวะตรงหน้า จะแต่งงานแล้ว
แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ "โอ้ น่าเสียดายจริง ๆ... ถึงอย่างนั้น เราก็ทำความรู้จักกันได้นะ คุณผู้หญิงคนสวย"
เสิ่นอวี่ถังตาหยี โค้งริมฝีปากเป็นรอยยิ้มหวานละมุนแต่แฝงระยะห่าง ตอบเป็นภาษาอังกฤษว่า
"ไม่ได้ค่ะ สามีดิฉันหวงนะ~"
ในที่สุด หนุ่มฝรั่งเศสก็ถูกเพื่อน ๆ ลากออกไปด้วยสีหน้าเหม่อลอย
เสิ่นอวี่ถังหันกลับมา ก็เห็นเฮ่อจิ้นกำลังยกยิ้มมุมปาก ยิ้มให้กับอากาศธาตุ
ตอนเขายิ้ม...
เป็นภาพที่งดงามมาก
โครงหน้าคมหยักที่เคยดูกร้าวร้าวกลับอ่อนโยนขึ้น จางหายจากความเย็นเยือกกดดันทั้งหมด หว่างคิ้วดวงตาแผ่บรรยากาศขึ้เกียจละมุนละไม มีเสน่ห์ดึงดูดที่ยากจะอธิบาย
ทำให้เธอละสายตาไม่ได้
เสิ่นอวี่ถังสงสัย "นายยิ้มอะไร"
เฮ่อจิ้นดึงริมฝีปากกลับมาเรียบเฉย "ผมไม่ได้ยิ้ม"
"นายยิ้มนี่นา"
"เปล่า"
"ยิ้ม ฉันเห็นกับตา!"
เฮ่อจิ้นยักไหล่ยิ้มเจื่อน "ปากยิ้มง่าย เป็นมาตั้งแต่เกิด จะให้ทำไง"
เสิ่นอวี่ถัง: "…"
นายกำลังพูดอะไรกับใบหน้าหยิ่งเย็นชาที่ทำเด็กเล็กเห็นแล้วร้องไห้นั่นน่ะ
ในเวลาเดียวกัน ภายในห้องส่วนตัวของโรงแรมบนเกาะ ก็ครึกครื้นอึกทึก
"สุขสันต์วันเกิดนะเธอ~ สุขสันต์วันเกิดนะเธอ..."
ที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยลูกโป่งหลากสี
ผู้คนกลุ่มหนึ่งกำลังร้องเพลงวันเกิดอย่างสนุกสนาน ฉลองวันเกิดให้ฟู่หานเซิง
ไม่นาน ซูหร่วนหร่วนก็เข็นรถเข็นเล็กเข้ามา บนนั้นมีเค้กครีมก้อนใหญ่ เธอยิ้มหวานเอ่ยเสียงนุ่มว่า