เสิ่นอวี่ถังขับไม่เร็วเท่าไหร่ เจ็ตสกีแล่นบนผิวน้ำทะเลอย่างเรื่อยเฉื่อย ไม่รีบร้อน
เธอกำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้จริง ๆ
ลมทะเลพัดผ่านข้างหู ปะทะเส้นผมจนปลิวไปด้านหลัง ให้สัมผัสเย็นวาบ แถมกลิ่นเค็ม ๆ อีก แสงแดดตกกระทบหัวไหล่ ไม่ร้อน แต่ให้ความอบอุ่น พื้นทะเลทอดยาวไปไกลสุดสายตา เป็นสีครามสดใส เชื่อมต่อไปจนถึงปลายฟ้า แทบแยกไม่ออกว่าตรงไหนคือทะเล ตรงไหนคือฟ้า
ทุกอย่างล้วนผ่อนคลาย
ทุกอณูในร่างกายรู้สึกสุขสบายอย่างที่สุด
ฤดูร้อน ทะเลกว้าง และ... เขา
เฮ่อจิ้นมีตัวตนที่รู้สึกได้ชัดเจนมาก แขนของเขาโอบรอบเอวเธอ หน้าอกแนบชิดกลางหลัง ท้าวคางบนบ่าของเธอ เสียงทุ้มต่ำและเกียจคร้านดังขึ้น
"เล่นจนหนำใจแล้วเหรอ?"
"อืม"
เธอหันหน้ากลับไป สบตาเข้ากับดวงตารูปดอกท้ออันเรียวเล็กของเฮ่อจิ้น
ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ใกล้กันมาก ใกล้จนเสิ่นอวี่ถังมองเห็นเส้นขนตาของเขาเรียงเส้นชัดเจน
แววตาของชายหนุ่มดำสนิทเหมือนน้ำหมึก ล้ำลึกราวก้นบ่อน้ำลึกที่หยั่งไม่ถึง ตรงหางตาข้างขวามีไฝน้ำตาเม็ดเล็ก ๆ จุดหนึ่ง แฝงกลิ่นอายยั่วยวนราวกับปีศาจ จนยากจะบรรยาย