ฉีหลินเงียบไปนานอย่างผิดปกติ
ตั้งแต่ฟู่หานเซิงเริ่มทำธุรกิจหาเงิน เขาก็กลายเป็นหนุ่มหล่อประจำคณะเนื้อหอมขึ้นมาในพริบตา
คนที่มาจีบเขาสามารถเข้าแถวล้อมรอบมหาวิทยาลัยตี้เฉิงได้เป็นวง สาว ๆ ที่มาสารภาพรักกับเขามีจำนวนนับไม่ถ้วน
แต่ฟู่หานเซิงก็ไม่เคยสนใจใครเลยสักคน เขาทำหน้าเย็นชา ไร้อารมณ์กับพวกเธอเสมอ แม้แต่ซูหร่วนหร่วนก็ไม่สามารถส่งผลอะไรกับฟู่หานเซิงได้แม้แต่น้อย
ยกเว้นเพียง…
ยกเว้นเพียงเสิ่นอวี่ถัง
ในหัวใจของฟู่หานเซิง เธอคือหนึ่งเดียวไร้ผู้เทียบเทียม
คนในเกมมืดบอด คนนอกเกมมองเห็น
ฉีหลินมองสีหน้าบูดบึ้งของฟู่หานเซิงในตอนนี้ ในใจก็อดรู้สึกสงสารและเห็นใจเขาขึ้นมาอีกนิด
ฟู่หานเซิงสบตาเขา "ฉีหลิน หรือว่าแม้แต่นายก็ยังมึนงง? เธอต่างหากที่ชอบฉัน เธอเป็นฝ่ายตามจีบฉัน"
ฉีหลินพูดตะกุกตะกัก "แต่ว่า… ความชอบ มันก็ไม่ใช่เรื่องถาวรนี่…"
วันนี้เธอชอบนาย
พรุ่งนี้ ก็ชอบคนอื่นได้
"ไม่มีทาง" ฟู่หานเซิงพูดเสียงเครียด น้ำเสียงมั่นใจและแน่วแน่ยิ่ง "นายไม่เข้าใจเธอ เธอไม่มีวันเลิกชอบฉัน"
ฉีหลิน "…"
ยอมเลย
ท่านพี่ คนที่มึนงงจริง ๆ นั่นใครกันแน่?
ทำตัวแบบนี้ต่อไปเถอะ ไพ่ดี ๆ ในมือเล่นจนเละหมดแล้ว
เฮ้อ เพื่อนร่วมทีมอย่างหมู ช่วยไม่ได้จริง ๆ ช่วยไม่ได้เลย
ฉีหลินค่อย ๆ หลับตาลง
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าสมองของฟู่หานเซิงคิดยังไงกันแน่?
ต่อไปถึงคราวต้องตามง้อเมียจนตรอมใจ ก็ไม่มีที่ให้ร้องไห้เลยนะ!
-
ออกจากสนามบิน มีรถหรูคันโตมารับเสิ่นอวี่ถังและเฮ่อจิ้นมุ่งหน้าไปยังโรงแรมโดยเฉพาะ