“ฉันได้ยินมาว่า ผู้ชายที่ขี่ม้าเก่ง เรื่องบนเตียงก็เก่งไม่เบา! อึดทน!”
โจวหนิงกระทุ้งแขนเสิ่นอวี่ถัง ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ซ่อนไว้ไม่อยู่
“…”
เสิ่นอวี่ถังกุมขมับ ยัยเด็กนี่คิดฟุ้งซ่านอะไรทั้งวันนะ
“จะเก่งยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเธอหรอก”
โจวหนิงหัวเราะร่วน “แต่เกี่ยวกับความสุขของเธอไง”
“หยุดเพ้อเจ้อ” เสิ่นอวี่ถังรู้สึกร้อนวูบที่ใบหู หลับตาสนิท “ก็ไม่เกี่ยวกับฉันเหมือนกัน”
ในสนาม ลมพัดฝุ่นตลบ
เฮ่อจิ้นและหลิงจือไป๋ในช่วงแรกขับเคี่ยวคู่คี่ สูสีกัน แต่พอถึงช่วงครึ่งหลังที่ต้องกระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง หลิงจือไป๋ก็ถูกเฮ่อจิ้นทิ้งห่าง
ห่างออกไปเรื่อย ๆ
ส่วนโจวเฮ่อ
ไม่ต้องพูดถึงเลยดีกว่า…
โซนพักผ่อนริมอัฒจันทร์ พนักงานสนามม้าวิ่งไปมาวุ่นวาย
“หร่วนหร่วน ถึงตาเธอเข้าเวรแล้ว”
ผู้จัดการสีหน้าเคร่งเครียด กำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า “แขกที่นี่ล้วนมีฐานะสูงส่ง เราไม่มีทางรับมือได้หากทำให้ใครไม่พอใจ ต้องบริการให้ดี พูดจาระมัดระวัง รู้ไหม?”
ซูหร่วนหร่วนเปลี่ยนชุดพนักงานเสิร์ฟขาวดำแล้วพยักหน้า “ผู้จัดการคะ ฉันรู้แล้วค่ะ”
นี่คือสัปดาห์แรกที่เธอมาทำงานพาร์ทไทม์ที่คลับขี่ม้าระดับไฮเอนด์
เธอรู้ดีแก่ใจว่าคนที่เข้านอกออกในที่นี่ล้วนรวยไม่ธรรมดา โดยเฉพาะบรรดาคุณชายวัยเยาว์ ล้วนมีพื้นเพครอบครัวดี บุคลิกลักษณะโดดเด่น
ง่ายต่อการตกเบ็ด
ไม่เหมือนกับคลับพวกนั้นที่เต็มไปด้วยชายวัยกลางคนหัวล้านพุงพลุ้ยมันเยิ้ม
วันนี้ซูหร่วนหร่วนยังใส่ชุดพนักงานแบบที่ตัดแปลงอีกแล้ว คอเสื้อตัดให้ต่ำลง เอวตั้งใจรัดให้เข้ารูป กระโปรงก็ตัดสั้นลงอีกไม่กี่เซนติเมตร จนแทบจะโผล่ถึงโคนขา