แสงไฟสีส้มอบอุ่นนุ่มนวลปกคลุมใบหน้าคมเข้มของชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน เสริมให้เขาดูอ่อนหวานและทะนุถนอมขึ้นอีกหลายส่วน
เสิ่นอวี่ถังเป่าที่ช้อน ยืนยันว่าไม่ร้อนแล้ว จึงยกช้อนมาจ่อที่ริมฝีปากเขา
"อ้าปาก"
เฮ่อจิ้นอ้าปากตามอย่างว่าง่าย อมช้อนไว้แล้วค่อยๆ จิบน้ำยาเข้าไปทีละนิด
ในลำคอมีเสียงกลืนเบาๆ ลูกกระเดือกที่ยื่นเด่นขยับขึ้นลง
ระหว่างป้อนยา เสิ่นอวี่ถังมองริมฝีปากเซ็กซี่และสวยงามของเขาอย่างเหม่อลอย
ตอนเฮ่อจิ้นดื่มยานั้น แตกต่างจากท่าทางเย็นชาและดื้อรั้นตามปกติของเขาโดยสิ้นเชิง
ดูน่ารักดี
และยังคล้ายกับ… หมาดำตัวเล็กที่เธอเคยเลี้ยงไว้ตอนเด็กอย่างบอกไม่ถูก
หมาตัวนั้นปกติจะดุกับคนอื่น ทั้งยังหยิ่งยโส ไม่สนใจใครทั้งนั้น
แต่กับเธอเท่านั้นที่มันจะเชื่องสุดๆ พอเห็นเธอก็จะรีบกระดิกหางวิ่งวนรอบตัวเธอ แทบอยากติดอยู่บนตัวเธอตลอดเวลา
"กำลังคิดถึงใครอยู่?" เฮ่อจิ้นถาม
ช้อนของเสิ่นอวี่ถังเกือบจะจิ้มจมูกเฮ่อจิ้นแล้ว
"หือ? ไม่มีใครสักหน่อย"
จะบอกว่าเธอเอาตัวเฮ่อจิ้นไปเปรียบกับหมาดำตัวเล็กได้ยังไงกัน!
เฮ่อจิ้นตอบรับว่า "อือ" อย่างไม่ใส่ใจ
เขาหลุบตาลง ทำทีถามอย่างไม่ตั้งใจ:
"เมื่อบ่าย เธอคุยอะไรกับฟู่หานเซิงที่หน้าห้องพยาบาลน่ะ?"
เสิ่นอวี่ถัง: "ฉันบอกเขาไปว่า เรื่องที่เสียใจที่สุดในชีวิตฉันก็คือตอนปีหนึ่งที่ไปวิ่งตามเขาจีบเขา เพราะเขาไม่คู่ควรกับความรักของฉันเลย"
สีหน้าของเฮ่อจิ้นดีขึ้นมากในทันที มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย อยากจะกดไว้ก็กดไม่อยู่ อารมณ์ดูร่าเริงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด