เฮ่อจิ้นดื่มน้ำขวดที่เสิ่นอวี่ถังให้จนหมดเกลี้ยง
น้ำเต็มขวดใหญ่ หายวับไปในพริบตาเพียงสิบกว่าวินาที
ลูกกระเดือกเซ็กซี่ของชายหนุ่มกระเพื่อมขึ้นลง ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้ สวมเหรียญรางวัลคล้องคอเสิ่นอวี่ถัง
ปลายนิ้วของเขาเกี่ยวเบา ๆ ก็ดึงร่างเธอเข้ามาแนบข้าง กลิ่นลมหายใจร้อนผ่าวแผ่ซ่านมาจนสัมผัสได้
“เธอ…เธอจะทำอะไรน่ะ” เสิ่นอวี่ถังก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ
กลิ่นหอมเย็นของสะระแหน่จากตัวเฮ่อจิ้นค่อย ๆ ห่อหุ้มทั่วร่างเธอ
“ให้เธอไง”
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ระบายอยู่บนริมฝีปากเขา น้ำเสียงทุ้มต่ำเซ็กซี่ “ถือโอกาสเตือนคุณหนูด้วยว่า อย่าลืมติดค้างข้าวฉันหนึ่งมื้อนะ”
ตกลงกันไว้แล้ว ถ้าเขาตบฟู่หานเซิงแตก เธอก็เลี้ยงข้าวเขา
“ได้” เสิ่นอวี่ถังไม่มีทางลืมอยู่แล้ว พยักหน้าพร้อมบอก “ไว้มีโอกาสจะเลี้ยงเธอ”
หลังจบการแข่งขัน ผู้คนเริ่มทยอยกันออกจากสนาม
ตอนที่เสิ่นอวี่ถังเก็บกระเป๋าใบเล็กเสร็จแล้วเดินมาถึงขั้นบันได ก็บังเอิญเหลือเกินที่จะเดินสวนกับคนกลุ่มหนึ่ง
ฟู่หานเซิง ซูหร่วนหร่วน ฉีหลิน สามคนมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ
ซูหร่วนหร่วนแสร้งทำเป็นสงสัย กะพริบตาปริบ ๆ ที่ดูชุ่มชื้นแล้วถามว่า
“พี่อวี่ถัง…วันนี้ทำไมถึงไม่มาเชียร์ฟู่หานเซิงคะ”
เสิ่นอวี่ถังเลิกคิ้วเล็กน้อย ย้อนถามด้วยรอยยิ้ม
“ฉันจะเชียร์ใคร มันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย”
“…….”ซูหร่วนหร่วนพูดติดขัด จากนั้นรีบตอบว่า “ยังไงซะ พี่ก็ไม่ควรยืนอยู่ตรงข้ามกับหานเซิงนะคะ พี่ไม่มาเชียร์พวกเรา แบบนี้พวกเราก็เสียใจกันแย่…”