หลังพิธีตัดริบบิ้นเสร็จสิ้น เดิมทีผู้บริหารมหาวิทยาลัยได้จัดนักศึกษาไว้คอยพาคนจากตระกูลโจวเดินชมมหาวิทยาลัย แต่ก่อนหน้านี้ไม่ได้คิดว่าคุณนายโจวจะมาร่วมงานด้วย เมื่อคุณนายโจวเองก็เคยเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยจิงต้า การจัดเตรียมดังกล่าวจึงไม่จำเป็นแล้ว เลยยกเลิกไปกะทันหัน
หลังจากทักทายกันตามมารยาทเรียบร้อย พอเจียงเยว่ได้สติกลับมา รอบตัวก็แทบไม่มีคนเหลือแล้ว
โจวจี้เดินเข้ามาจับมือเธออีกครั้ง "รบกวนคุณนายโจวพาผมเดินชมมหาวิทยาลัยหน่อยนะครับ"
ทั้งสองสอดประสานนิ้วมือกัน แต่เจียงเยว่ไม่ได้สวมแหวนแต่งงาน
ตรงกันข้าม โจวจี้กลับสวมแหวนที่ทั้งคู่ซื้อด้วยกันตอนแต่งงานไว้ที่นิ้วเธอ
ทุกครั้งที่ได้ยินโจวจี้เรียกตัวเองว่าคุณนายโจว เจียงเยว่ก็รู้สึกว่าเขาต้องมีแผนอะไรแน่ ๆ เหมือนเขาจงใจเน้นเสียงสามคำนั้นเป็นพิเศษ ราวกับกลัวว่าเธอจะไม่ได้ยิน
เจียงเยว่พูดว่า "ฉันก็ไม่ค่อยคุ้นเหมือนกัน"
นี่ก็เป็นครั้งที่สองที่เธอมาที่นี่
ทำไมต้องจงใจทำให้เธอลำบากด้วย? ใช้งานเธอหรือไง?
โจวจี้มองเธอลึก ๆ "เธอไม่ได้จบจากมหาวิทยาลัยจิงต้าเหรอ?"
ถึงจะเป็นแค่วิทยาลัยศิลปะในสังกัดมหาวิทยาลัยจิงต้า แต่ก็อยู่ในเขตมหาวิทยาลัยเดียวกัน
โจวจี้ไม่ได้มองไม่ออกว่าช่วงนี้เธอเปลี่ยนไปอย่างแปลกประหลาด นิสัยของคนคนหนึ่งไม่มีทางเปลี่ยนไปคนละขั้วได้ในชั่วข้ามคืน เว้นแต่จะเกิดอะไรขึ้น