หนิงเทาเห็นดังนั้น ใบหน้าพลันซีดเผือดด้วยความตกใจ
ต้องรู้ไว้ว่าเรี่ยวแรงของชายชั่วผู้นั้น ตั้งแต่ยังหนุ่มก็แข็งแกร่งราววัวกระทิง พออายุสิบเจ็ดสิบแปดก็เตะชายฉกรรจ์คนหนึ่งกระเด็นได้ ซี่โครงหักไปหลายซี่ ต้องนอนซมอยู่บนเตียงครึ่งเดือนกว่าจะลุกไหว
บุตรสาวตัวน้อยของนางเล็กเพียงนี้ หากถูกสะบัดกระเด็นออกไป จะยังมีชีวิตรอดได้หรือ
หนิงเทารู้สึกราวกับหัวใจหยุดเต้นไปหลายจังหวะ
ขณะที่นางกำลังจะถลาเข้าไปรับบุตรสาว เซี่ยเจิ้นเหอก็ไวกว่านางหนึ่งก้าว เขาชิงรับนางไว้ได้อย่างมั่นคงก่อนที่เด็กหญิงตัวน้อยจะถูกสะบัดกระเด็นออกไป
ในชั่วขณะที่รับนางไว้ ชายผู้ผ่านสนามรบมานับครั้งไม่ถ้วน รอดตายมาหลายคราโดยไม่เคยแม้แต่ขมวดคิ้ว กลับมีเหงื่อเย็นผุดซึมเต็มแผ่นหลัง
แม้ไม่ต้องหันกลับไปมอง เขาก็สัมผัสได้
ภรรยาของเขากำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา
หากเมื่อครู่นี้เท้านั้นเตะบุตรสาวกระเด็นออกไปจริง ๆ จนเกิดเรื่องร้ายขึ้นมา ด้วยความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านอยู่บนแผ่นหลังเช่นนี้ เขาไม่สงสัยเลยว่านางจะพุ่งเข้ามาแทงเขาทันที
อย่าถามเขาว่ารู้ได้อย่างไร
ถ้าจะถาม ก็เพราะสัญชาตญาณ
เจ้าตัวน้อยไม่รู้ว่าตนเกือบถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไป ยังรู้สึกว่าสนุกเสียด้วย นางซุกตัวอยู่ในข้อพับแขนของบิดาอย่างเริงร่า เงยหน้าถามเขาว่า “ท่านพ่อ พาข้าไปด้วยได้ไหมเจ้าคะ”
บุตรสาวตัวน้อยหอมหวานนุ่มนิ่มเช่นนี้ ใครจะปฏิเสธลง
เซี่ยเจิ้นเหอยิ้มน้อย ๆ แล้วพยักหน้า อุ้มนางเดินออกไปได้สองก้าว พลันนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันกลับไปถามบุตรชายที่ทำหน้าขรึมเคร่งขรึมยิ่งกว่าเขาเสียอีกว่า “จะไปด้วยกันหรือไม่”