กระโจมอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้นัก พอไปถึง เส้นบะหมี่ในชามก็ยังร้อนอยู่
เขาหูดีเป็นเลิศ ยังไม่ทันถึงนอกกระโจมก็ได้ยินเสียงหายใจแผ่วเบาจากด้านในแล้ว รู้ว่าคนข้างในน่าจะหลับอยู่ จึงเผลอผ่อนฝีเท้าให้เบาลง ก่อนจะค่อย ๆ ยกม่านเข้าไปอย่างระมัดระวัง
คนบนเตียงอาจยังไม่คุ้นกับสถานที่แปลกตา คิ้วจึงขมวดมุ่น หลับอย่างกระสับกระส่ายอยู่บ้าง
เซี่ยเจิ้นเหอมองบะหมี่น้ำที่ยังร้อนอยู่แวบหนึ่ง ไม่รีบปลุกนาง เพียงช่วยจัดชายผ้าห่มให้ จากนั้นก็อาศัยจังหวะนั้นนั่งลงข้างเตียง แล้วมองนางด้วยสายตาอ่อนโยน
ไม่มีใครรู้ว่า นับตั้งแต่รู้ว่าตนมีภรรยาและลูกแล้ว ภาพครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นวันนี้ แท้จริงเขาแอบจินตนาการอยู่ในใจมานับครั้งไม่ถ้วน
ทุกครั้งเขามักคิดว่า เมื่อภรรยาที่ตนจำหน้าตาไม่ได้แม้แต่น้อยมาถึงแล้วได้พบเขา นางจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
นางจะดีใจหรือไม่
หรือจะโกรธที่เขาเงียบหายไปหลายปี
เขาถึงกับคิดด้วยซ้ำว่า หากนางร้องไห้ เขาจะปลอบนางอย่างไร
แต่ไม่มีเลย ปฏิกิริยาทั้งหมดที่เขาเคยจินตนาการไว้ ไม่มีอย่างใดปรากฏบนตัวนาง
นางไม่โกรธ ไม่ดีใจ ยิ่งไม่ร้องไห้ สิ่งเดียวที่มีคือความหวาดกลัวและระแวดระวัง ซึ่งแม้แต่นางเองก็ยังไม่รู้ตัว
เป็นความระแวดระวังที่มีต่อเขา
โดยเฉพาะยามที่เด็กทั้งสองเข้าใกล้เขา เขาสัมผัสได้อย่างเฉียบไวว่า แม้สีหน้านางจะไม่เผยสิ่งใดออกมา แต่แม้แต่เส้นผมก็ยังระแวดระวังเขาอยู่
ความรู้สึกนั้นราวกับว่าเขาจะทำร้ายลูกของตนเอง
แต่เขาจะทำร้ายลูกของตนเองได้อย่างไรกัน
นั่นคือลูกที่นางอุ้มท้องสิบเดือน ต้องเสี่ยงอันตรายมากกว่าผู้อื่นถึงสองเท่า กว่าจะลำบากคลอดออกมาให้เขา เขารักเอ็นดูแทบไม่ทัน แล้วจะทำร้ายพวกเขาได้อย่างไร