เสียงหมาป่าหอนดังแว่วมาแต่ไกล ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
พวกมันคล้ายได้กลิ่นมนุษย์ตั้งแต่ยังอยู่ไกล จึงกำลังวิ่งพุ่งมาทางนี้ เตรียมมุ่งหน้ามาร่วมงานเลี้ยงมื้อใหญ่
ลาที่ลากรถเทียมอาจสัมผัสได้ถึงอันตราย จึงส่ายไปมาอย่างกระวนกระวาย กีบทั้งสี่สั่นระริก
หนิงเทาเองก็หวาดกลัวยิ่งนัก รีบควานหามีดทำครัวมาถือไว้ในมือ แล้วกอดเด็กทั้งสองแน่น ในใจอดตำหนิเซี่ยเจิ้นเหอเจ้าตัวก่อเรื่องไม่ได้อีกครั้ง ว่าเหตุใดถึงไม่รีบตายอยู่ข้างนอกเสียให้เร็วกว่านี้ ยังพาแม่ลูกสามคนต้องรอนแรมไกลมาถึงสถานที่บ้าบอนี่ เพื่อให้หวาดผวาไปตาม ๆ กัน
หากคืนนี้พวกนางเป็นอะไรไป นางต่อให้กลายเป็นผีก็จะไม่ปล่อยเขาไว้แน่
ทุกคนเตรียมรับมืออย่างพร้อมเพรียง ต่างกลั้นหายใจ
มารดาทั้งหลายที่มีลูกต่างกอดลูกไว้แน่น ลอบเตรียมใจปกป้องลูก ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ยอม
โชคดีที่ผู้มาถึงก่อนฝูงหมาป่าคือกองทหารม้าแห่งค่ายทัพเหนือ
วันนี้ทั้งเซี่ยเจิ้นเหอและหานอิงต่างอยากฆ่าสวี่ปู่จวี่เจ้าสารเลวนั่นให้ตาย ภารกิจดูแลครอบครัวทหารเกี่ยวข้องกับชีวิตสตรีและเด็กหลายสิบคน เขายังกล้าประมาทเลินเล่อ ไม่เพียงไม่ให้คนเตรียมการล่วงหน้า ยังกล้าจดเวลาผิดอีก
หากเขาไม่ใช่หลานชายแท้ ๆ ของแม่ทัพใหญ่จิ้ง วันนี้ทั้งคู่คงฆ่าเขาไปแล้ว
แสงคบเพลิงส่องสว่างไปทั่ว หานอิงที่ควบม้ามาอย่างรวดเร็วเงยหน้าขึ้น มองปราดเดียวก็เห็นหญิงสาวในฝูงชนที่ถือมีดทำครัว ยืนสง่างามอยู่บนรถลา
ท่วงท่าองอาจเช่นนั้น แผ่นหลังที่คุ้นเคยเช่นนั้น จะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่ภรรยาของเขา