มหาเศรษฐี: ยิ่งพวกคุณมโน ผมก็ยิ่งกลายเป็นมหาเศรษฐีตัวจริง

ตอนที่ 2 ฉันฟาร์มระบบเองได้ด้วยเหรอ?

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

10 นาทีต่อมา

ประตูตะวันออกของมหาวิทยาลัยเจียงไห่

รถปอร์เช่ 911 เทอร์โบ เอส สีเงินเทาสองคันจอดเคียงกัน

จะบอกว่าเหมือนกันเป๊ะก็ไม่เชิง

แต่เหมือนก็อปปี้วางจริง ๆ

โจวฮ่าวเดินวนรอบรถคันที่กู้ชวนเพิ่งเซ็นรับไปตั้งสามรอบเต็ม

สุดท้ายก็ย่อตัวลง

ดูยาง

ดูป้ายรุ่น

ดูเลขตัวถัง

แล้วยังเปิดประตูรถดมอีกด้วย

กู้ชวนยืนอยู่ข้าง ๆ

“นายเป็นหมาตำรวจปราบยาเสพติดหรือไง?”

“นายจะไปรู้อะไร”

โจวฮ่าวทำหน้าจริงจัง

“เรื่องนี้เกี่ยวกับโลกทัศน์ของฉันเลยนะ”

“เมื่อวานฉันเพิ่งรับรถมา”

“วันนี้นายก็หารถที่แทบจะเหมือนกันมาอีกคัน”

“ยังไงล่ะ?”

“ของขวัญเรียนจบจากหอพักคือแทงข้างหลังเพื่อนร่วมห้องงั้นเหรอ?”

กู้ชวนไม่สนใจเขา

ตอนนี้ในมือมีเอกสารปึกหนา

ใบกำกับภาษีซื้อรถ

ประกันภัย

ใบกำกับภาษีการขายรถยนต์ฉบับเต็ม

เอกสารนำเข้า

ป้ายทะเบียนชั่วคราว

ทุกอย่างตรวจสอบได้หมด

เจ้าหน้าที่ยังเปิดระบบตรวจสอบต่อหน้าเขาอีกรอบด้วย

เลขตัวถังตรงกัน

ประกันตรงกัน

ชื่อเจ้าของรถก็ตรงกัน

กู้ชวน

บันทึกการชำระเงินระบุว่ารถคันนี้ซื้อด้วยเงินที่ถอนออกมาจากบัญชีลงทุนหลักทรัพย์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย

เส้นทางการเงินครบถ้วนจนเกินจริง

เหมือนเป็นเรื่องจริงไม่มีผิด

ที่สำคัญ ตอนนี้มันก็เป็นเรื่องจริงแล้ว

“คุณผู้ชาย เก็บเอกสารไว้ให้ดีนะครับ”

เจ้าหน้าที่ยิ้มกล่าว

“ป้ายทะเบียนจริงน่าจะต้องรออีกสองสามวันทำการ”

“ถ้าไม่มีปัญหาอะไรแล้ว พวกเราขอตัวก่อนนะครับ”

“ขอบคุณครับ”

กู้ชวนพยักหน้า

รถขนส่งขับออกไป

แต่ไลฟ์ของเสิ่นหนานจือยังไม่ปิด

ตอนนี้จำนวนคนดูออนไลน์เพิ่มจาก 120,000 เป็นมากกว่า 200,000 คนแล้ว

เรื่องราวชวนเหลือเชื่อเกินไป

เมื่อครู่ทุกคนยังคิดว่ากู้ชวนยืมรถหรูของเพื่อนร่วมห้องมาอวดเบ่ง

ผลคือเพื่อนร่วมห้องขับรถออกไปแล้ว

แต่กลับมีรถ 911 คันใหม่ส่งมาถึงอีกคัน

สมองชาวเน็ตแทบไหม้จนควันออกหู

“ใครช่วยอธิบายที?”

“ไหนคนที่บอกว่าเช่ารถล่ะ?”

“บริษัทเช่ารถเดี๋ยวนี้แถมใบกำกับภาษีซื้อรถให้ด้วยเหรอ?”

“ฉันไม่รู้เรื่องรถหรอก แค่อยากถามว่าเขามีเงินจริงไหม?”

“พี่ชาย ถามได้ตรงจุดมาก”

กู้ชวนไม่ได้อยู่หน้ากล้องต่อ

หลังทักทายเสิ่นหนานจือ เขาก็ขับรถกลับไปยังลานจอดรถใกล้หอพัก

ตลอดทาง

ในหัวมีความคิดเดียว

ระบบ

ทันทีที่จอดรถเรียบร้อย

เสียงกลไกนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้งจริง ๆ

【ระบบสามคนเชื่อกลายเป็นจริงเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการแล้ว】

【ผู้ครอบครองระบบปัจจุบัน: กู้ชวน】

【กฎหลักข้อหนึ่ง: เมื่อบุคคลอิสระสามคนซึ่งไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกัน เกิดความเชื่อมั่นอย่างแท้จริงและหนักแน่นต่อทรัพย์สิน ความสามารถ หรือสถานะด้านบวกอย่างเดียวกันของผู้ครอบครองระบบ การรับรู้นั้นจะกลายเป็นความจริงได้】

【กฎหลักข้อสอง: ความเชื่อที่เกิดจากการโกหก การชี้นำ การสมรู้ร่วมคิด หรือการจ่ายเงินเพื่อสร้างขึ้นโดยเจตนาของผู้ครอบครองระบบ ล้วนไม่มีผล】

【ผลลัพธ์ที่กลายเป็นจริงทั้งหมดจะมีที่มาที่ไปในโลกความเป็นจริงอย่างครบถ้วน ถูกกฎหมาย และตรวจสอบได้】

จบ

ไม่มีอะไรอีก

กู้ชวนรออยู่สองสามวินาที

“พูดต่อสิ”

ระบบไม่ตอบสนองเลย

“ไม่มีร้านค้าเหรอ?”

ไม่มี

“ไม่มีภารกิจมือใหม่เหรอ?”

เงียบ

“ไม่มีเช็กอินเหรอ?”

ก็ยังเงียบ

กู้ชวนหลุดหัวเราะ

ระบบนี้สมกับเป็นสายมินิมอลจริง ๆ

พูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ถึงกฎจะเข้าใจง่าย

มูลค่าของมันก็เกินมาตรฐานไปหน่อย

แค่มีคนเชื่อจริง ๆ สามครั้ง

เรื่องนั้นก็จะกลายเป็นความจริง

ถ้า…

ดวงตากู้ชวนค่อย ๆ สว่างขึ้น

10 นาทีต่อมา

หอพักชาย

รูมเมตอีกสองคนกำลังเก็บข้าวของ

โจวฮ่าวนั่งอยู่บนเก้าอี้ ยังคงทำใจยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้

กู้ชวนผลักประตูเข้ามา

ปัง!

เขาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ

แล้วมองทั้งสามคนอย่างมีลับลมคมใน

“พวกนาย”

“ฉันมีความลับจะบอก”

ทั้งสามคนเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน

กู้ชวนลดเสียงลง

“จริง ๆ แล้วฉันถูกหวย”

“ร้อยล้านหยวน”

ทั้งห้องเงียบกริบ

โจวฮ่าวจ้องเขาสามวินาที

“ถ้านายว่างจนไข่ห้อย ก็ช่วยฉันยกที่นอนลงไปข้างล่างหน่อย”

รูมเมตอีกคนไม่แม้แต่จะเงยหน้า

“ร้อยล้านยังไม่พอหรอก”

“แนะนำให้บอกว่าพันล้าน ฟังดูยิ่งใหญ่กว่า”

อีกคนสุดท้ายยิ่งแล้วใหญ่

หยิบโทรศัพท์ออกมาตรง ๆ

“มา”

“คืนเงินค่านมชานม 18 หยวนที่ติดฉันไว้ตั้งแต่เดือนก่อนก่อนเลย”

กู้ชวน: “…”

ให้ตายสิ

มิตรภาพจอมปลอมชัด ๆ

ไม่มีจินตนาการกันสักนิด

ระบบก็ไม่ตอบสนองอะไรเลย

กู้ชวนครุ่นคิด

แล้วแสร้งพูดเหมือนไม่ได้ตั้งใจว่า

“เอาจริง ๆ ฉันว่าขับ 911 ก็ธรรมดานะ”

“เฟอร์รารีน่าจะเหมาะกับฉันมากกว่า”

โจวฮ่าวเงยหน้า

“งั้นนายก็ซื้อสิ”

ดวงตากู้ชวนเป็นประกาย

“นายคิดว่าฉันซื้อไหวเหรอ?”

โจวฮ่าว: “?”

เขาจ้องกู้ชวน

แล้วก็หัวเราะออกมา

“นายป่วยหรือไง?”

ระบบ:

เงียบสนิทราวกับไก่

กู้ชวนเข้าใจแล้ว

คำพูดเมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าเป็นการชี้นำโดยเจตนา

ไม่มีผล

อีกอย่าง แค่พูดว่า “งั้นนายก็ซื้อสิ” ก็ไม่อาจเรียกว่าความเชื่อมั่นอย่างหนักแน่นได้ด้วยซ้ำ

ช่องโหว่ของระบบแทบจะถูกอุดหมดแล้ว

กู้ชวนเอนหลังพิงเก้าอี้

แล้วจมอยู่ในความคิด

จะหาสามคนมาร่วมมือกันไม่ได้

จะโม้ซี้ซั้วก็ไม่ได้

แม้แต่การบอกใบ้แบบจงใจก็ยังไม่ผ่าน

ถ้าอยากให้คนอื่นเชื่อว่าตัวเองมีของที่เจ๋งกว่าเดิม อย่างแรกก็ต้องทำให้ตัวเองในตอนนี้ดูคู่ควรเสียก่อน

นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ขี่จักรยานสาธารณะแล้วบอกว่าตัวเองมีเครื่องบินส่วนตัว

คนอื่นคงแนะนำให้เขาดาวน์โหลดแอปต้านมิจฉาชีพของทางการ

แต่ถ้าคนที่มีทรัพย์สินหลายร้อยล้านหยวนอยู่แล้วมีข่าวลือว่าครอบครองเครื่องบินส่วนตัวอีกลำ…

ความน่าเชื่อถ้าย่อมต่างกันลิบลับ

กู้ชวนค่อย ๆ จับทางได้แล้ว

ความเจ๋งที่แท้จริงของระบบนี้ไม่ได้อยู่ที่การให้เขาฟาร์มแบบไร้ทิศทางตั้งแต่แรก

แต่มันจะพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนลูกหิมะกลิ้งลงเขา

ยิ่งเขาแข็งแกร่ง

คนอื่นก็ยิ่งเชื่อเรื่องเหลือเชื่อได้ง่ายขึ้น

ยิ่งคนอื่นเชื่อเรื่องเหลือเชื่อมากเท่าไร

เขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

ซ้อนกันเป็นทอด ๆ

ซ้อนกันไม่รู้จบ

คิดถึงตรงนี้ กู้ชวนก็อดยิ้มไม่ได้

โจวฮ่าวขยับเก้าอี้หนีไปด้านข้างอย่างระแวดระวัง

“ชวนจื่อ”

“ตั้งแต่เมื่อกี้นายก็เดี๋ยวขมวดคิ้ว เดี๋ยวยิ้มเหมือนคนบ้า”

“ให้ฉันพาไปแผนกจิตเวชไหม?”

“ไสหัวไป”

กู้ชวนด่าออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

แต่โทรศัพท์กลับสั่นรัวขึ้นมาในจังหวะนั้น

ข้อความสิบกว่าข้อความเด้งเข้ามาพร้อมกัน

กลุ่มห้องเรียน

กลุ่มหอพัก

กลุ่มสมัยมัธยมปลาย

แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นหลายคนที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานก็ยังโผล่มาทักกันทันที

ข้อความส่วนใหญ่เป็นคลิปเดียวกัน

คลิปที่เสิ่นหนานจือเพิ่งโพสต์

ภาพปกเป็นกู้ชวนยืนอยู่ระหว่างรถ 911 สองคัน

ชื่อคลิปชวนงงสุด ๆ

【เขาบอกว่ารถหรูไม่ใช่ของตัวเองแท้ ๆ แต่ผ่านไป 10 นาที กลับมีรถส่งมาอีกคัน】

คลิปมียอดกดถูกใจหลายแสนครั้งแล้ว

คอมเมนต์แรก:

“หมอนี่ต้องอธิบายแล้วว่าทำไมรถคันที่สองถึงเป็น 911 เหมือนกัน?”

คอมเมนต์ที่สอง:

“รูมเมต: ฉันเห็นนายเป็นเพื่อน แต่นายเห็นฉันเป็นคนจนงั้นเหรอ?”

คอมเมนต์ที่สาม:

“ไม่ต้องถาม ถ้าถามก็บอกว่าครอบครัวธรรมดา”

โจวฮ่าวดูจบก็แทบใจสลายคาที่

“โธ่เว้ย!”

“ทำไมรถฉันถึงโผล่แวบเดียวในคลิป?”

“รถนายมีเวลาฉายมากกว่ารถฉันตั้งสามเท่าเลยนะ?”

“มันยุติธรรมไหมเนี่ย?”

กู้ชวนหัวเราะ

“คงเพราะนายหล่อไม่พอมั้ง”

“ไปตายซะ!”

ทั้งสองคนกำลังแขวะกันไปมา

ยอดเล่นคลิปก็เริ่มพุ่งขึ้นด้วยความเร็วที่เห็นได้ชัด

500,000

800,000

1,000,000

ความคิดเห็นในคอมเมนต์ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนจากการแซวเล่นในตอนแรก ไปเป็นการถกเถียงอีกแบบหนึ่ง

นักศึกษาธรรมดาที่เพิ่งเรียนจบ

ครอบครัวก็ดูไม่ได้มีฐานะโดดเด่น

แล้วซื้อรถสปอร์ตมูลค่ากว่าสามล้านหยวนไหวได้ยังไง?

ผู้คนเริ่มสงสัยมากขึ้นเรื่อย ๆ

กู้ชวนมองคอมเมนต์ที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด

ดวงตาค่อย ๆ หรี่ลง

ในเมื่อระบบฟาร์มเองไม่ได้

ถ้า…

คนทั้งอินเทอร์เน็ตช่วยกันจินตนาการแทนเขาล่ะ?

ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา

กู้ชวนเองก็รู้สึกว่ามันเหลือเชื่อไปหน่อย

แต่เมื่อมองคลิปที่ยอดเล่นทะลุสองล้านครั้งไปแล้ว

จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่า

บางที

เขาอาจไม่ต้องทำอะไรเลยก็ได้

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป