มหาเศรษฐี: ยิ่งพวกคุณมโน ผมก็ยิ่งกลายเป็นมหาเศรษฐีตัวจริง

ตอนที่ 3 เทพสายเปย์: พวกนายมโนกันต่อไปสิ เดี๋ยวฉันก็กลายเป็นมหาเศรษฐีจริง ๆ หรอก

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เช้าวันถัดมา

กู้ชวนถูกแรงสั่นจากโทรศัพท์ปลุกให้ตื่น

เขาลืมตาขึ้น

แปดโมงสิบสองนาที

ในหอพักเหลือคนอยู่แค่ครึ่งเดียวแล้ว

ก็ช่วงใกล้เรียนจบนี่นะ

ทุกคนต่างรีบแยกย้ายกันไป

เมื่อวานยังพูดกันอยู่เลยว่าจะเล่นเกมโต้รุ่งด้วยกันคืนนี้

แต่เช้าวันนี้ บางคนอาจไปถึงสถานีรถไฟความเร็วสูงแล้วก็ได้

กู้ชวนคว้าโทรศัพท์มาดู

พอปลดล็อกหน้าจอ

ก็มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านมากกว่าร้อยข้อความ

“……”

ชีวิตนี้ไม่เคยดังขนาดนี้มาก่อน

เขากดเปิดคลิปที่เสิ่นหนานจือโพสต์เมื่อวานก่อน

ยอดรับชมทะลุห้าล้านไปแล้ว

ยอดกดถูกใจมากกว่าเจ็ดแสน

ความคิดเห็นเป็นแสนข้อความ

ถึงขั้นมีหัวข้อยอดนิยมแตกแขนงออกมาอีกหลายหัวข้อ

【เด็กจบใหม่ขับรถปอร์เช่ราคาสามล้าน】

【คนรวยตัวจริงถ่อมตัวได้ขนาดไหน】

【นักศึกษาทั่วไปซื้อรถ 911 ด้วยตัวเองได้จริงหรือเปล่า】

มุมปากกู้ชวนกระตุกขณะมองหน้าจอ

ก่อนจะถึงเมื่อวาน

ร่องรอยบนโลกออนไลน์ที่โดดเด่นที่สุดของเขาในมหาวิทยาลัย คงเป็นข้อความที่เคยเขียนถึงร้านไก่ตุ๋นในแอปสั่งอาหารว่า

“เถ้าแก่ ใส่พริกเพิ่มหน่อยนะ ขอบคุณครับ”

แค่วันเดียวผ่านไป

ชาวเน็ตทั้งเครือข่ายก็เริ่มขุดคุ้ยทรัพย์สินของครอบครัวเขา

อินเทอร์เน็ตนี่น่ากลัวจริง ๆ

กู้ชวนกดเข้าไปดูความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่มีคนกดถูกใจมากที่สุดเปลี่ยนไปแล้ว

“ฉันตรวจสอบมาแล้ว ครอบครัวของกู้ชวนไม่ใช่ตระกูลเศรษฐีอะไรเลย”

มีคนถามอยู่ข้างล่างว่า

“นายรู้ได้ยังไง?”

อีกฝ่ายตอบว่า

“รูมเมตเขาพูดเอง”

กู้ชวนเลื่อนหน้าจอลงไปต่อ

จริงด้วย

เจ้าโจวฮ่าวนั่นไม่รู้ไปโผล่ในกระทู้ตั้งแต่เมื่อไหร่เมื่อคืน

ข้อความที่แสดงความเห็นเรียบง่ายสุด ๆ

“ไม่ต้องเดากันแล้ว พ่อเขาเปิดอู่ซ่อมรถจริง ๆ ฉันเคยไปบ้านเขาแล้ว สี่ปีในมหาวิทยาลัยก็อยู่หอเดียวกับพวกเรา เวลาแชร์ค่าส่งอาหารแค่สองหยวนยังนั่งคิดตั้งสิบนาที”

ยอดกดถูกใจมากกว่าสามแสน

กู้ชวนอ่านแล้วความดันแทบพุ่ง

เขาส่งข้อความหาโจวฮ่าวทันที

“นายอธิบายให้ฉันฟังหน่อยว่า ‘นั่งคิดตั้งสิบนาทีเพราะค่าส่งสองหยวน’ นี่มันหมายความว่ายังไง”

โจวฮ่าวตอบกลับทันที

“ไม่ใช่เรื่องจริงหรือไง?”

กู้ชวน: “รอดูเถอะ”

โจวฮ่าว: “ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”

ถึงจะอยากนัดเจอตัวจริงแล้วซัดกันสักยก

แต่ก็ต้องยอมรับ

ความคิดเห็นของโจวฮ่าวทำให้เรื่องเบนประเด็นไปอย่างสิ้นเชิง

ตอนแรกทุกคนยังพอใช้คำอธิบายว่าเป็นลูกเศรษฐีได้

แต่ตอนนี้รูมเมตมายืนยันแล้วว่าฐานครอบครัวธรรมดา

ปัญหาก็เลยเกิดขึ้น

รถคันนั้นมาจากไหน?

ไม่นานนัก

ก็มีนักวิเคราะห์เต็มไปหมดโผล่มาในช่องแสดงความคิดเห็น

“อย่างแรก ตัดเรื่องพ่อแม่ให้เงินทิ้งไปได้เลย”

“อย่างที่สอง ตอนถ่ายทอดสดมีเจ้าหน้าที่เอาเอกสารรถมาให้ดูแล้ว รถเป็นชื่อกู้ชวนจริง”

“งั้นก็เหลือความเป็นไปได้ไม่กี่อย่าง ทำธุรกิจ ลงทุน ทำสื่อออนไลน์ หรือสินทรัพย์ดิจิทัล”

“มีเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยคนไหนออกมาบอกได้บ้างว่าเขาทำอะไรตอนเรียน?”

สิ่งที่อินเทอร์เน็ตไม่เคยขาดก็คือนักสืบแบบเชอร์ล็อก โฮล์มส์

ไม่นาน

ก็มีคนโผล่มาจริง ๆ

เพื่อนร่วมชั้นที่เคยเรียนวิชาเลือกกับกู้ชวนคนหนึ่งเขียนข้อความไว้ว่า

“ฉันเคยเรียนวิชาเลือกการลงทุนในหลักทรัพย์กับเขา”

“ตอนนั้นเหมือนเขาจะซื้อหุ้นจริง ๆ”

“ตอนอาจารย์สอน เขายังถามคำถามด้วย”

กู้ชวน: “……”

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง

แต่ตอนนั้นเขาซื้อไปเท่าไหร่น่ะหรือ?

ห้าพันหยวน

หลังจากนั้นหุ้นขึ้นเจ็ดเปอร์เซ็นต์

ได้กำไรมาสามร้อยกว่าหยวน

เอาไปเลี้ยงหมูกระทะเพื่อนร่วมห้องมื้อหนึ่งก็หมดแล้ว

แต่ชาวเน็ตไม่รู้จำนวนเงินนี่นา

ข้างล่างความคิดเห็นเริ่มมโนกันไปต่าง ๆ นานาแล้ว

“ไขคดีได้แล้ว”

“นักศึกษาซื้อขายหุ้น?”

“ถ้าเริ่มตั้งแต่ปีหนึ่ง ตอนนี้ก็สี่ปีแล้ว บางทีอาจเจอหุ้นตัวท็อปเข้าก็ได้”

“พูดอะไรน่ะ ต่อให้เงินไม่กี่พันงอกเงยแค่ไหน ก็ซื้อรถ 911 ไม่ไหวหรอก”

“ใครบอกว่าวงเงินตั้งต้นมีแค่ไม่กี่พัน?”

ขณะที่กู้ชวนกำลังอ่านชาวเน็ตเถียงกันอย่างสนุกสนาน

เสียงระบบก็ดังขึ้นกะทันหัน

【ตรวจพบการรับรู้ที่มีประสิทธิผล】

【กำลังสร้างการรับรู้เป้าหมาย……】

【กู้ชวนได้รับความมั่งคั่งถูกกฎหมายจำนวนมากจากการลงทุนด้วยตนเอง】

【การรับรู้ที่มีประสิทธิผล: 1/3】

กู้ชวนผุดลุกขึ้นนั่งทันที

มาแล้ว!

การรับรู้ครั้งนี้แตกต่างจากเรื่องรถอย่างสิ้นเชิง

ไม่มีสิ่งของชิ้นใดที่ระบุชัดเจนเป็นพิเศษ

แต่ชี้ไปที่การลงทุนเพื่อสร้างความมั่งคั่ง

เขารีบกดเข้าไปดูความคิดเห็นเมื่อครู่

ไม่นานก็พบผู้ใช้คนหนึ่ง

รูปโปรไฟล์เป็นภาพถ่ายติดบัตรในชุดสูท

ข้อมูลยืนยันตัวตน:

【นักวิเคราะห์การเงินขึ้นทะเบียน ผู้เขียนสื่อออนไลน์ด้านการเงิน】

อีกฝ่ายแสดงความคิดเห็นไว้ว่า

“ถ้าข้อมูลเกี่ยวกับครอบครัวเป็นความจริง การสร้างเงินก้อนแรกจากการลงทุนก็เป็นคำตอบที่สมเหตุสมผลที่สุดในตอนนี้”

“คนแบบนี้มักไม่เอาทรัพย์สินทั้งหมดไปกองไว้กับรถ”

“กล้าจ่ายเงินมากกว่าสามล้านหยวนซื้อรถสมรรถนะสูงที่ไม่ใช่สิ่งจำเป็น สินทรัพย์สภาพคล่องที่มีอยู่จริงน่าจะสูงกว่าตัวเลขนี้มาก”

กู้ชวนจ้องความคิดเห็นนั้น

นี่แหละ คนแรก

ไม่กี่นาทีต่อมา

คลิปอีกคลิปก็กลายเป็นกระแส

บล็อกเกอร์สายการเงินคนหนึ่งทำคลิปวิเคราะห์เรื่องนี้โดยเฉพาะ

ชื่อคลิปตรงไปตรงมามาก

【อายุยี่สิบสองขับรถ 911 ต้องมีเงินเท่าไหร่กันแน่?】

บล็อกเกอร์หยิบเครื่องคิดเลขขึ้นมาวิเคราะห์อยู่นาน

“อย่างแรก คุณไม่ควรเอาทรัพย์สินสามล้านหยวนไปซื้อรถราคาสามล้านหยวน”

“ซื้อแบบนั้นถือว่าใจถึงมาก”

“ถ้ากล้าทำจริง พอจ่ายค่าประกันเสร็จก็คงต้องคิดแล้วว่าจะไปนอนใต้สะพานที่ไหนดี”

“โดยทั่วไปแล้ว ค่าใช้จ่ายซื้อรถหรูจะกินสัดส่วนเพียงส่วนหนึ่งของทรัพย์สินที่เจ้าของนำมาใช้ได้”

“เมื่อพิจารณาจากฐานะครอบครัวของเจ้าของรถและการลงทุนระหว่างเรียนมหาวิทยาลัย ผมเอนเอียงไปทางความเห็นที่ว่าเขาสะสมทรัพย์สินจากตลาดรองหรือลงทุนในรูปแบบอื่น”

เสียงยังไม่ทันจาง

【การรับรู้ที่มีประสิทธิผล: 2/3】

ดวงตากู้ชวนเป็นประกาย

2/3

ขาดอีกคนเดียว

ความรู้สึกเหมือนเปิดกาชาแล้วเหลืออีกครั้งเดียวก็ถึงรางวัลการันตี

แต่ไอ้ครั้งสุดท้ายนี่กลับควบคุมอะไรไม่ได้เลย

กู้ชวนเลื่อนดูต่อ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

ไม่มีใครเลย

เที่ยงแล้ว

ก็ยังอยู่ที่ 2/3

บ่ายสามโมง

ยังคงเป็น 2/3

“……”

ในที่สุดกู้ชวนก็เข้าใจแล้วว่าระบบนี่ทรมานคนตรงไหน

ทั้งที่รู้ว่ากำลังจะถูกรางวัลอยู่แล้ว

แต่เครื่องขายหวยดันกระดาษติด

เขาก็เข้าไปเตะมันเองไม่ได้ด้วย

ตอนบ่ายโจวฮ่าวกลับมาเอาของกล่องสุดท้าย

เห็นกู้ชวนนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงก็หัวเราะออกมา

“คุณกู้”

“ยังมองตัวเองไม่พออีกเหรอ?”

“ไสหัวไป”

“โห เศรษฐีหน้าใหม่ในโลกออนไลน์นี่อารมณ์ร้อนจังนะ?”

โจวฮ่าวนั่งลงแล้วหยิบน้ำมาเปิดดื่ม

“เออ คืนนี้พวกเรากินมื้อสุดท้ายด้วยกันไหม?”

“เอาสิ”

กู้ชวนตอบรับ

กำลังจะวางโทรศัพท์ลง

จู่ ๆ ก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ

บัญชีการเงินที่มีผู้ติดตามมากกว่าหกแสนคนแชร์คลิปของเสิ่นหนานจือ

ข้อมูลยืนยันตัวตน:

【อดีตผู้ประกอบวิชาชีพด้านหลักทรัพย์】

ข้อความมีเพียงไม่กี่ประโยค

“ดูการถ่ายทอดสดฉบับเต็มแล้ว”

“ถ้าข้อมูลเรื่องรถ ครอบครัว และประสบการณ์ลงทุนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเป็นความจริงทั้งหมด ผมไม่คิดว่านี่เป็นแค่การถูกรางวัลใหญ่ธรรมดา”

“คนที่กล้าจ่ายเงินมากกว่าสามล้านหยวนซื้อรถ 911 เทอร์โบ เอส ตอนอายุยี่สิบสอง อย่างน้อยก็น่าจะมีเงินทุนสภาพคล่องที่ใช้ได้อย่างอิสระอีกยี่สิบล้านหยวน”

“ยี่สิบล้านเป็นแค่การประเมินแบบอนุรักษนิยมของผม”

ลมหายใจของกู้ชวนสะดุดไปเล็กน้อย

วินาทีถัดมา

เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

【ตรวจพบผู้มีการรับรู้ที่มีประสิทธิผลคนที่สาม】

【การรับรู้ที่มีประสิทธิผล: 3/3】

【กำลังยืนยันการรับรู้เป้าหมาย……】

【โฮสต์มีความมั่งคั่งถูกกฎหมายจากการลงทุนด้วยตนเอง มูลค่าไม่น้อยกว่ายี่สิบล้านหยวน】

【การรับรู้เป็นจริง】

【โลกความจริงเปลี่ยนแปลงแล้ว】

โทรศัพท์ในมือกู้ชวน

สั่นขึ้นมาเบา ๆ ในทันใด

มีข้อความแจ้งเตือนจากบัญชีหลักทรัพย์เด้งขึ้นมา

【เรียนคุณกู้ การแจ้งเตือนความเคลื่อนไหวของสินทรัพย์ในบัญชีของคุณได้รับการอัปเดตแล้ว กรุณาตรวจสอบ】

กู้ชวนจ้องหน้าจอ

หัวใจเริ่มเต้นเร็วขึ้น

ยี่สิบล้าน

คราวนี้……

มันจะโผล่มาได้ยังไงกันนะ?

……

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป