มหาเศรษฐี: ยิ่งพวกคุณมโน ผมก็ยิ่งกลายเป็นมหาเศรษฐีตัวจริง

ตอนที่ 34 เศรษฐีสายเปย์: พวกนายมโนกันอีก เดี๋ยวฉันก็กลายเป็นมหาเศรษฐีจริง ๆ หรอก

6 นาที· 1.5K คำ

อวิ๋นติ่งอี้เฮ่า

หนึ่งในโครงการที่พักอาศัยระดับไฮเอนด์ชื่อดังใจกลางเมืองเจียงไห่

หลังออกจากโรงจอดรถใต้ดิน ลิฟต์ส่วนตัวก็พาขึ้นไปยังชั้นสูงสุดโดยตรง

ผู้ดูแลอาคารยืนแนะนำอยู่ข้าง ๆ

“คุณกู้ครับ ห้องชุดที่คุณดูอยู่เป็นห้องชั้นบนสุด”

“พื้นที่ใช้สอย 326 ตารางเมตร”

“มี 4 ห้องนอน 3 ห้องรับแขก”

“ที่จอดรถประจำ 2 ช่อง”

“เจ้าของห้องอยู่ต่างประเทศเป็นประจำ ห้องนี้แทบไม่เคยมีคนเข้าพักจริง ๆ เฟอร์นิเจอร์กับเครื่องใช้ไฟฟ้ายังอยู่ครบครับ”

ประตูลิฟต์เปิดออก

สิ่งแรกที่กู้ชวนเห็นคือหน้าต่าง

กระจกสูงจากพื้นจรดเพดานเต็มผืน

วิวแม่น้ำทอดยาวจากห้องนั่งเล่นออกไปสุดสายตา

มองได้กว้างสุดลูกหูลูกตา

ทั้งตึกสำนักงานย่านซีบีดี ผิวน้ำในแม่น้ำ และถนนในเมืองที่อยู่ไกลออกไป ล้วนดูราวกับอยู่ใต้ฝ่าเท้า

การตกแต่งไม่ได้มาแนวเศรษฐีใหม่ที่แทบจะเอาทองมาแปะผนัง

ออกแนวโมเดิร์น

เรียบง่าย

พื้นที่กว้างขวาง

กู้ชวนเดินดูไปรอบ ๆ

ห้องนอนใหญ่

ห้องทำงาน

ห้องพักแขก

ห้องแต่งตัว

และพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่พอสมควรที่ใช้เป็นที่ทำงานชั่วคราวได้

โดยรวมแล้วอยู่สบายจริง ๆ

“ราคาเท่าไหร่?”

ผู้ดูแลยิ้มตอบ

“ค่าเช่าเดือนละ 80,000 หยวนครับ”

กู้ชวนพยักหน้า

“เอาได้”

โจวฮ่าวที่ตามมาดูเรื่องสนุกอยู่ข้าง ๆ เกือบพ่นน้ำแร่ที่ดื่มอยู่

“เท่าไหร่นะ?”

“80,000 ครับ”

ผู้ดูแลตอบซ้ำอย่างสุภาพ

โจวฮ่าวหันไปมองกู้ชวน

“พี่”

“นี่มันต่อเดือนนะ”

“ฉันรู้”

“ไม่ใช่ต่อปี”

“ฉันก็รู้”

“แล้วนายก็ตอบว่า ‘เอาได้’ เนี่ยนะ?”

โจวฮ่าวทำหน้าเหมือนเจ็บปวดใจ

“เมื่อก่อนพวกเราสี่คนคุยกันเรื่องหาห้องเช่าตอนเรียนจบ ยังตั้งงบไว้เดือนละ 2,500 อยู่เลย”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป