ภาพตรงหน้าทำให้จางเฮ่อกับพวกตกตะลึงจนหน้าตาเปลี่ยน ทุกคนรู้สึกละอายใจอย่างยากจะบรรยาย!
หวังเชาที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่เพียงปล่อยพวกเขาไปเมื่อครู่ แต่ตอนนี้ยังเสี่ยงชีวิตเข้าต่อสู้กับยอดฝีมือสองคนเพื่อช่วยพวกเขาอีกด้วย!
บ้าเอ๊ย!
นี่มันวีรบุรุษชัด ๆ!
วีรบุรุษตัวจริง!
“พี่หวัง!!” จางเฮ่อร้องตะโกนเสียงสั่นแทบสะอื้น ขอบตาแดงก่ำ
“บัดซบ! คนเราเกิดมาก็ต้องตายกันทั้งนั้น! ฉันจะสู้กับพวกแกให้ถึงที่สุด!! อา! พี่น้องทั้งหลาย! ใครเป็นผู้ชายก็ลุยไปพร้อมกับฉัน!!”
“ไปช่วยพี่หวังกัน! อา! ฆ่ามัน!!”
จางเฮ่อรู้สึกเลือดร้อนพลุ่งพล่าน ชีวิตเดียวจะไปมีอะไรนักหนา!
ฉันก็เป็นลูกผู้ชายเหมือนกัน!!
ทว่าเฉินอันใช้กระบวนท่าเดียวปัดดาบของเถียนปอกวังออก อีกมือยกขึ้นสกัดกระบี่ของจางอวี่หลิง จากนั้นถอยไปยืนข้างจางเฮ่อ แล้วยื่นมือขวางเขาไว้
เขาพูดอย่างเย็นชาว่า “พวกคุณยืนดูอยู่ข้าง ๆ ก็พอ ผมคนเดียวก็เอาอยู่”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา
เถียนปอกวังกับจางอวี่หลิงต่างเดือดดาล รู้สึกว่าถูกหยามเกียรติอย่างร้ายแรง!
จางเฮ่อมองด้วยแววตาสั่นไหว เลือดร้อนพลุ่งขึ้นสู่กระหม่อม ดวงตาแดงก่ำด้วยความฮึกเหิม!
ถึงกับแทบมีน้ำตาร้อน ๆ เอ่อคลอ!
เขาซาบซึ้งกับบารมีและความองอาจของอีกฝ่าย!
“พี่หวัง……”
เฉินอันก้าวเข้าไปอีกครั้งอย่างไร้ความหวั่นไหว รับมือสองคนเพียงลำพัง!
จางเฮ่อตะโกนเสียงดังจนคอแทบแตก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น “สุดยอด!! พี่หวังสุดยอด!! อา!!”
จากนั้นเขาก็รีบร้องขอความช่วยเหลือในช่องแชตกิลด์
“นายใหญ่กิลด์! รีบมาหน่อย! ที่นี่มีผู้เชี่ยวชาญจากเหตุการณ์พิเศษ! มีผู้เล่นคนหนึ่งเก่งระเบิดเลย! เขาชื่อหวังเชา! เขาช่วยพวกเราไว้!! เขากำลังรับมือสองคนอยู่ หนึ่งในนั้นยังเป็นจางอวี่หลิงด้วย!!”