จำนวนคนที่สังหาร: 2
เฉินอันเหลือบมองแผงค่าสถานะ แล้วมองจุดแดงที่แน่นขนัดบนแผนที่ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ
นี่มันต่างจากหั่นผักตรงไหน?
เขาขยับเท้า ร่างพุ่งออกไป
ในตรอกด้านหน้า คนสี่คนกำลังต่อสู้กันอย่างชุลมุน แสงดาบวูบวาบ สกิลปลิวว่อนไปทั่ว พลังเลือดของทุกคนเหลือไม่ถึงครึ่ง
เฉินอันแทรกเข้าไปจากด้านข้าง
【ท่าเริ่ม】-287
ผู้เล่นที่ถือดาบคนหนึ่งยังไม่ทันได้ตั้งตัว แถบพลังเลือดก็ลดจนหมดเกลี้ยง
อีกสามคนชะงักงัน ยังไม่ทันหันกลับมา หมัดของเฉินอันก็ถึงตัวแล้ว
【โอบหางนกกระจอก】-305
【เถี่ยวเปียน】-340
สามวินาที
ทั้งสามคนล้มลงหมด
เฉินอันไม่แม้แต่จะมอง แล้วเดินหน้าต่อ
ร่างของเขาวนเวียนไปตามตรอก เล็งเล่นงานกลุ่มคนที่กำลังต่อสู้กันอย่างชุลมุนโดยเฉพาะ
ผู้เล่นที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเข้าใกล้แล้ว
กว่าจะรู้ตัว พวกเขาก็กลายเป็นแสงขาวไปแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังค้นพบข้อเท็จจริงอันน่าสะพรึงกลัวอย่างหนึ่ง
สกิลที่โจมตีเฉินอัน ล้วนแสดงค่าเป็น 0
ไม่หลบหลีก ก็ปัดป้อง
บางครั้งมีดฟันโดนเขาสักหนึ่งสองครั้ง ก็ทำให้พลังเลือดลดไปแค่หลักสิบ จนมองไม่ออกด้วยซ้ำว่าแถบพลังเลือดของเขาขยับ
มีคนตะโกนอย่างสิ้นหวัง “นี่มันตัวประหลาดอะไรกันวะ?!”
ไม่มีใครตอบ
หมัดของเฉินอันตกลงบนตัวเขาแล้ว
……
สิบห้านาทีต่อมา
เฉินอันยืนอยู่สุดตรอก แล้วเหลือบมองจำนวนคนที่สังหาร
86 คน
ทั้งตรอกว่างเปล่า
ช่องของหมู่บ้านหยานอวี๋ด้านนอกเดือดเป็นไฟแล้ว
“บ้าเอ๊ย! ฉันโดนคนใช้วิชาหมัดฆ่าตาย! หมัดเดียวก็ไม่รอดแล้ว!”