สำนักงานทางการเมืองเจียงโจว
หลังภารกิจหมายจับของเฉินอันอัปเดต นักล่าค่าหัวและตำรวจตระเวนจำนวนมากต่างได้รับการแจ้งเตือน
“บ้าจริง! สิบห้าหมื่นตำลึงเหรอ? เมื่อวานยังห้าหมื่นตำลึงอยู่เลย เพิ่มเร็วขนาดนี้เชียว? แค่ฆ่าเด็กหนุ่มขั้นหมุนหนึ่งคนเนี่ยนะ?”
“อาจเป็นอัจฉริยะประหลาดแบบเดียวกับเซินซิงเฉินก็ได้”
“ไม่ใช่ ฉันรับภารกิจมาแล้ว ข้างในบอกว่าเป็นนักเรียนพรสวรรค์อีสองใบ แค่โชคดีมีเหตุการณ์พิเศษเยอะ ยังบอกด้วยว่าเขามีอุปกรณ์หยกม่วงที่ปล่อยแสงดาบได้ ฟันทีเดียวสร้างความเสียหายหลายพัน! ตอนนี้ยังเรียนวิชาพลังภายในชั้นหกแล้วด้วย!”
“งั้นก็เก่งไม่เบาเลย แต่บนตัวเด็กนี่คงมีของดีอยู่ไม่น้อยสินะ……”
“หึ ๆ ฆ่ามันได้ คราวนี้ก็รวยเละ”
“รับภารกิจไว้ก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยไปดูที่หมู่บ้านหยานอวี๋”
“ฉันก็รับด้วย! เผื่อบังเอิญเจอมันเข้าล่ะ?”
“ไป ๆ ไปลองเสี่ยงโชคที่หมู่บ้านหยานอวี๋กัน!”
เหล่านักล่าค่าหัวต่างพากันพูดคุย บางคนรับภารกิจด้วยรอยยิ้มจาง ๆ แล้วมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านหยานอวี๋
——
ในเกม
ไม่ถึงชั่วโมงครึ่ง คนของศาลาหลงอวิ๋นแทบทั้งหมดก็หนีออกจากหมู่บ้านหยานอวี๋ไปแล้ว
เฉินอันเองก็ไม่รู้ว่าฆ่าคนไปกี่คน
สงครามกิลด์ที่ยืดเยื้อสองชั่วโมง ในที่สุดก็จบลง
เฉินอันออกจากกิลด์สังหารศาลา แล้วกลับไปยังห้องในโรงเตี๊ยม
เขาเปิดอินเวนทอรี่ เริ่มตรวจนับของที่ได้มา
หินแก่นวิชา ×1
โต๊ะตัดเสื้อสีทอง (ระดับสอง), แท่นตีเหล็กสีทอง (ระดับหนึ่ง)
คัมภีร์กระบี่ชั้นสี่หนึ่งเล่ม
วิชาเบากายชั้นสาม [บันไดเมฆเหาะ]
ชุดทอง ชุดเงิน และวัสดุอื่น ๆ อีกสารพัด ยัดจนเต็มอินเวนทอรี่
นอกจากนี้ยังมีของที่ดรอปจากตัวอวิ๋นจงเฮ่อ รวมกับของที่เก็บสะสมไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ในอินเวนทอรี่ของเขามีเงินอยู่มากกว่าแปดหมื่นตำลึง