เฉินอันตื่นขึ้นมาอย่างเงียบเชียบในโรงเตี๊ยม ก้มดูเวลา เพิ่งจะหกโมงเช้าเท่านั้น
ได้นอนในเกม ร่างกายสดชื่นสุด ๆ
พลังงานภายในก็ใกล้เต็มแล้ว แปดหมื่นเก้าพันกว่า ชั้นที่สี่ต้องการค่าฝึกฝน 16,000
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คืนนี้ก็ถึงชั้นที่สี่ได้
แต่ว่าตอนนี้เวลาต่ออายุที่ร้านอินเทอร์เน็ตหมดแล้ว
เขาออกจากเกม ปีนออกมาจากแคปซูลบำรุง
ออกมาแล้ว เฉินอันก็ยืดเส้นยืดสาย
แวะร้านอาหารเช้าริมถนน สั่งซาลาเปาสองเข่งกับเต้าฮวยหนึ่งชาม กินจนอิ่มท้อง
แล้วตรงดิ่งไปโรงเรียน
สี่ทุ่มสี่สิบ เขาเดินเข้าห้องเรียน
ในห้องมาคนเยอะแล้ว ต่างก็ตื่นเต้นจับกลุ่มคุยกัน รอแปดโมงรวมตัวกัน
หลินจิ้งกับจางเวยที่นั่งอยู่มุมห้อง เห็นเฉินอันเข้ามา สายตาเป็นประกาย
"เฉินอัน!" หลินจิ้งโบกมืออย่างดีใจ "ตรงนี้ ตรงนี้!"
เฉินอันเดินไปนั่งลง
สภาพจิตใจหลินจิ้งดีกว่าวานนี้มาก ตาสดใส:"เมื่อคืนนอนหลับดีไหม? ฉันกลับบ้านไปก็หลับเลย ตื่นมาอีกทีก็ตีห้าวันนี้"
จางเวยก็ชะโงกเข้ามา:"ฉันก็เหมือนกัน วันนี้รู้สึกมีแรงอีกแล้ว ถึงเมื่อวานทำภารกิจไม่สำเร็จ แต่วันนี้พยายามอีกหน่อย บางทีอาจจะได้!"
เฉินอันพูดอะไรมากไม่ได้ ทำได้แค่ยิ้มให้กำลังใจ "สู้ ๆ"
หลินจิ้งหน้านิดหน่อย พูดเสียงเบา:"เฉินอัน วันนี้ขุดแร่ เราไปด้วยกันได้ไหม ฉัน..."
ยังพูดไม่ทันจบ เสียงหัวเราะก็ดังมาจากหน้าประตู
หลิวหยาง สวี่รุย หลายคนเดินเข้ามา ด้านหลังตามด้วยหลินซื่อหยู่
หลิวหยางเห็นเฉินอันสามคนทันที ก็หัวเราะเยาะเย้ยทันที:"โอ้ นี่มันสามสหายแห่งเหมืองนี่นา วันนี้ยังกล้ามาอีก กล้าดีจริง ๆ"