“พ่อ!”
จ๋ายเสวียอี้พูดกับอวิ๋นจงเฮ่อด้วยสีหน้าหม่นหมอง “ผมสั่งการไปแล้ว ให้คนคอยจับตาดูจุดผ่านที่จำเป็นทุกแห่งในหมู่บ้านหยานอวี๋ ทั้งดันเจี้ยน จุดกิจกรรม และทางเข้าหมู่บ้าน!”
“แต่เจ้าเฉินอันนี่หายไปกว่าสี่ชั่วโมงแล้วนะครับ ผมว่าเขาคงกลัวจนแอบไปทำภารกิจปล้นขบวนแล้ว”
อวิ๋นจงเฮ่อทำหน้าขรึม แววตาเย็นเยียบ
ชื่อจริงของเขาคือจ๋ายจวง เป็นผู้จัดการแผนกหนึ่งในกิจการของตระกูลจ๋ายแห่งเจียงเฉิง ตอนทำภารกิจครั้งหนึ่ง เขาได้การ์ดเปลี่ยนชื่อมา จึงเปลี่ยน ID เป็น “อวิ๋นจงเฮ่อ”
เพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริง
ทำให้คนนอกเข้าใจว่าจ๋ายจวงถอยไปอยู่เบื้องหลังแล้ว
อีกทั้งเพราะหมู่บ้านหยานอวี๋มีการแข่งขันไม่สูง ผลงานของเขาจึงอยู่ในระดับกลางค่อนไปทางสูงเมื่อเทียบกับคนในตระกูล
แต่วันนี้ เขากลับถูกเด็กขั้นหมุนหนึ่งคนหนึ่งตบหน้าจนยับเยิน
“ไม่ว่ายังไง เฉินอันก็ฆ่าสมาชิกกิลด์ของเราไปตั้งมากมาย ถ้าไม่ฆ่าเขา ความแค้นนี้ก็ไม่มีทางระบายได้!”
เขาชกโต๊ะดังปัง
“แต่เจ้านี่ก็ประมาทไม่ได้ ฝีมือของเขาเหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นหมุนสองส่วนใหญ่แล้ว! ของดีที่พกติดตัวต้องมีไม่น้อยแน่!”
เขาหันไปมองจ๋ายเสวียอี้ “พาผู้เล่นขั้นหมุนหนึ่งทั้งหมดไปซ่อนฉายาให้หมด แล้วจับตาดูเฉินอันให้ดี!
บอสนอกแผนที่ใกล้จะเกิดใหม่แล้ว ผู้เล่นขั้นหมุนสองเลเวลห้าขึ้นไปต้องแสดงฉายา และทำตามคำสั่งเพื่อรุมฆ่าบอส
ถ้าเจอเฉินอัน อย่าเพิ่งบุ่มบ่ามลงมือ!”
จ๋ายเสวียอี้พยักหน้า
จ๋ายอวิ๋นเฮ่อลุกขึ้น เดินไปที่หน้าต่าง มองสมาชิกกิลด์ที่กำลังวุ่นวายอยู่ด้านนอก สีหน้าหม่นหมองจนแทบจะมีน้ำหยดออกมา
กิลด์อันดับหนึ่งของหมู่บ้านหยานอวี๋ที่มีสมาชิกกว่าหมื่นคน ปกติมีแต่พวกเขาที่รังแกคนอื่น