“เป็นไปไม่ได้!”
“เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
หวังกังหัวเราะเย็น เสียงดังจนคนรอบข้างได้ยินกันทั่ว
“นังนั่นมันแค่พวกไร้ความสามารถระดับ E เท่านั้น! พวกนายคิดจริงๆ เหรอว่าเขาวิ่งไวเก่งนัก? คิดว่าฉันไล่ไม่ทัน?”
เขามองไปที่หลี่ชิวหนิง สายตาเต็มไปด้วยความดูถูก
“ถ้าฉันออกแรงเต็มที่ ยังไงก็ต้องไล่ทันและฆ่ามันให้ได้! แต่เจ้าหมอนั่นมีแก๊งค์อันธพาลเจ้าเล่ห์อยู่ข้างหลัง! มันต้องอยากล่อให้ฉันติดกับแน่นอน!”
หลี่ชิวหนิงหน้าร้อนผ่าว อ้าปากอยากจะแก้ตัวอะไรสักอย่าง
แต่หวังกังไม่เปิดโอกาสให้เธอ พูดต่อว่าอีกว่า “เธอฝึกฝนมาหลายปี ยังไงก็ไร้ประโยชน์! จะมีพรสวรรค์ที่เหนือมนุษย์แบบนั้นได้ยังไง?!
ถึงแม้จะเป็นหลี่ชิงเสวียน อัจฉริยะผู้มีระดับความเข้าใจระดับ SS ที่น่ากลัวขนาดนั้น ช่วงแรกก็ยังลำบากมาก ใช้เวลาหนึ่งปีถึงจะสร้างวิชาระดับหกขึ้นมาเอง แล้วค่อยก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด
เฉินอันมันเป็นใครกัน? เพิ่งเข้ามาได้แค่สองสามวัน ยังเป็นพรสวรรค์ที่ด้อยที่สุดอีก จะเก่งกว่าหลี่ชิงเสวียนในตอนนั้นได้ยังไง?”
“น่าขำสิ้นดี!”
หลี่ชิวหนิงเงียบไป
ใช่แล้ว ทำไมเธอถึงได้หลงผิดไปได้?
เฉินอันเป็นคนยังไง มีความสามารถแค่ไหน เธอในฐานะครูประจำชั้นรู้ดีเกินไป
รากกระดูกระดับ E ความเข้าใจระดับ E ฐานะยากจน ต้องอาศัยคนอื่นเลี้ยงดู
คนแบบนี้ จะเป็นเทพในสองวันได้ยังไง?
ต้องเป็นเธอที่คิดมากไปเองแน่นอน
จ้าวหยานรีบเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบ “รองผู้อำนวยการหวังพูดถูก! เจ้าหมอนั่นต้องถูกแก๊งค์ใช้แน่นอน ออกมาล่อคนเพื่อฆ่าชิงทรัพย์! เราหลงกลไม่ได้เด็ดขาด!”
หวังจื่อเย่ก็พยักหน้าตาม “ใช่ๆ เขาต้องเป็นเหยื่อล่อแน่นอน พรรคพวกต้องซ่อนอยู่ในที่มืด รองผู้อำนวยการหวังหลักแหลมมาก!”
ลู่ซีเหยียนพูดเบาๆ “โชคดีที่รองผู้อำนวยการหวังมีประสบการณ์ ไม่งั้นพวกเราเกือบถูกชักนำไปผิดทางแล้ว”
เฉินเสว่ยืนอยู่ข้างๆ ริมฝีปากขมุบขมิบ อยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายก็กลั้นไว้