"แต่ก็ดีหน่อย สมัครแค่ 50 เหรียญทองแดง ฆ่าคนรอดหนึ่งคนได้เงินหนึ่งตำลึง การค้านี้คุ้ม!"
"คนข้างบนคิดมากไป รอดได้ก่อนเถอะ ห้าหมื่นคนรุม อยู่รอดสุดท้ายไม่ถึงร้อย"
"ฮี่ๆ ตายก็ไม่มีบทลงโทษ เอาไว้ฝึกมือเล่นๆ ที่ปกติจะมีโอกาสสู้กับคนเยอะขนาดนี้ที่ไหน?"
"เดือนที่แล้วผมเข้าแรก เข้าไปสามวิก็โดนฟัน..."
"ฮ่าๆๆ ปกติปกติ ผมเข้ารอบสิบกว่าครั้ง รอดครั้งเดียว ฆ่าได้สองคน ได้สองตำลึง กำไรเต็มๆ!"
"คืนนี้หนึ่งทุ่ม ข้าจะฆ่าให้มากกว่านี้!"
"ฆ่าคนแล้วไง? ต้องรอดให้ได้! ระวังจ๋ายเสวียอี้จับตา หอกเดียวทิ่มตาย"
"จ๋ายเสวียอี้? นั่นแหละเทพ! เลเวล 90 อันดับหนึ่ง ได้ยินว่าหอกที่คิดค้นเองเป็นขั้นสี่!"
"แล้วก็เจียงซุนเสียนหวาน วิชาเบากายนั่น คมดาบนั่น เอ่อ... สตรีแกร่งจริงๆ"
"ชูหยานอู่ก็ไม่เบา ดาบคู่เร็วจนมองไม่เห็นเงา อาทิตย์ก่อนรบใหญ่ฆ่าไป 37 คน ที่สาม"
"สามคนนี้ทุกทีติดสาม ไม่มีใครสั่นคลอน"
"ไม่มีทาง ฝ่ายมีสำนักช่วยกันถ่วง แม้แต่ฝีมือระดับสูงสุดของเลเวล 90 ยังเป็นแค่ไม้ประดับ"
...
"ศึกใหญ่เลเวล 90 อันดับสองนั่นแหละสนามรบจริง เลเวล 90 อันดับหนึ่งนี่เด็กเล่นกัน"
"จางเทียซาน หลี่หยวนป้า ติวูหยาน สามคนนี้สุดยอดขั้นหมุนสองชั้นสิบทุกทีแย่งที่หนึ่ง"
"ได้ยินว่ารางวัลพิเศษครั้งก่อนเป็นกล่องเงินขั้นสอง! เปิดได้โต๊ะช่างเงินขั้นสอง มูลค่าหมื่นกว่าตำลึง! อิจฉาจริงๆ!"