หนิงโย่วปิดประตูแล้วเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง พอแน่ใจว่าด้านนอกไม่มีเสียงเคลื่อนไหว จึงถือถุงลูกอมในมือกลับเข้าห้อง นางชอบรสหวาน ชอบกินลูกอม แต่ก็รู้ว่าของจากคนแปลกหน้าไม่ควรกินส่งเดช
นางวางถุงลูกอมไว้บนตู้ แล้วเสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้นข้างหู
【ซ่า ๆ... ภารกิจ...เริ่มทำงาน... อย่างน้อยต้องรู้บทสรุปของผู้อยู่อาศัยสามคนบนชั้นแปด...】
เสียงซ่า ๆ ขาด ๆ หาย ๆ ดังแหลมบาดหู
โลกก่อนยังมีภารกิจนางรอง แต่โลกนี้ถึงกับไม่คิดจะแสดงละครแล้ว
หนิงโย่วรีบถามเหมาจิ๋ว
“เหมาจิ๋ว ทำไมภารกิจถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?”
เหมาจิ๋ว “……”
มันเงียบไปนาน นานจนหนิงโย่วคิดว่าคงไม่ตอบแล้ว จึงค่อยเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า
“เกิดปัญหานิดหน่อย เจ้าไม่ต้องกังวล ความคืบหน้าภารกิจนางรองจะเพิ่มขึ้นจากการที่เจ้าใช้เวลาร่วมกับพระเอก ส่วนภารกิจนี้...เจ้าจำเป็นต้องทำให้สำเร็จ”
เกิดปัญหาอีกแล้วหรือ? หนิงโย่วรู้สึกว่าตั้งแต่โลกก่อนก็มีปัญหาเกิดขึ้นไม่น้อย โลกนี้เพิ่งจะปกติได้หน่อยเดียว ก็มีปัญหาอีกแล้ว
บทสรุปของผู้อยู่อาศัยอย่างน้อยสามคนหมายความว่าอย่างไร? นางยังต้องรู้บทสรุปของคนที่อยู่บนชั้นนี้ด้วยหรือ?
เมื่อพระเอกฟื้นความทรงจำ นางก็ต้องจากที่นี่ไป แล้วบทสรุปของพวกผู้อยู่อาศัยจะทำอย่างไร?
เหมาจิ๋วสัมผัสได้ถึงความกังวลของนาง จึงกล่าวว่า “ก่อนเจ้าจากไป ผู้อยู่อาศัยเหล่านั้นจะมีบทสรุปเอง”
มันอธิบายให้นางฟังว่าเหมือนการผ่านด่านในเกม นางแค่ใส่ใจผู้อยู่อาศัยบนชั้นนี้สักหน่อย ไม่ต้องไปสืบหาความจริงเป็นพิเศษ บทสรุปของพวกเขาถูกกำหนดไว้แล้ว ไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งหรือเปลี่ยนแปลงอะไร