ทั้งสองคนเดินมาถึงหน้าประตูหิน เห็นพื้นผิวประตูเต็มไปด้วยอักขระเวทอันซับซ้อน อักขระเหล่านี้ภายใต้การกัดกร่อนของหมอกดำมืดได้จางร้างไร้แสงสี แต่ยังคงแผ่ระลอกพลังอันเล็กน้อยออกมา ราวกับกำลังเล่าขานถึงความรุ่งเรืองและความศักดิ์สิทธิ์อันเคยมีของเทวสถาน
อวิ๋นเช่อยืดมือออกไป ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสประตูหิน ความเย็นเยียบเจ็บแสบได้แทรกซึมขึ้นมาตามปลายนิ้ว ภายในประตูหินดูเหมือนจะบรรจุพลังอันแปลกประหลาดที่ทรงอำนาจ คอยสกัดกั้นผู้แปลกหน้าไม่ให้บุกเข้าไปอย่างเด็ดขาด
เย่ชิงซวงกล่าวว่า "ว่าไง? เปิดได้หรือไม่"
อวิ๋นเช่อส่ายหน้า แล้วจึงพยักหน้า ยิ้มว่า "วิธีธรรมดาคงไม่มีทางเปิดได้ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็..."
พูดจบ อวิ๋นเช่อสะสมพลังเพียงเล็กน้อย ชกหมัดหนักหน่วงเข้าไปที่ประตูหิน
ชั่ววูบต่อมา พลังเทพสีทองอันดุร้ายระเบิดออกจากสันหมัด ดั่งดวงอาทิตย์จิ๋วผุดขึ้นฉับพลันกลางเทวสถาน
ก่อนแรงประทะจะถึง หมอกดำบนประตูหินก็แตกตื่นถอยระริวดั่งน้ำขึ้นน้ำลง อักขระอันจางหายเหล่านั้นภายใต้แรงปะทะของพลังเทพกลับเปล่งแสงแดงจาง ๆ ราวกับกำลังต่อสู้ขัดขวางเป็นครั้งสุดท้าย
เสียง "บึม" ดังสนั่นหวั่นไหว ประตูหินอันหนาหนักก็ร้าวแตกตามเสียงนั้น เศษหินนับไม่ถ้วนพร้อมหมอกดำที่คุกรุ่นกระจายสะเทือนไปทุกทิศ เผยให้เห็นอุโมงค์มืดมิดลึกลับด้านหลังประตู
จากใต้สุดของอุโมงค์มีเสียงน้ำไหลรินลอยมาเป็นระยะ แต่กลับปะปนไปด้วยกลิ่นหวานเหม็นคลุ้งที่น่าคลื่นไส้ ชัดเจนว่าที่แห่งนั้นคือถิ่นที่อยู่ของน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกปนเปื้อน
"ไปกัน!"
เย่ชิงซวงมองแผนหลังของอวิ๋นเช่อ ส่ายหน้าอย่างหนักใจ ด้วยพลังอันรุนแรงเช่นนี้ นี่แท้จริงคือสิ่งที่ผู้บำเพ็ญจะมีได้หรือ?