หอยปลาหมึกยักษ์แหวนร้างวิญญาณตัวนี้ใหญ่กว่าตัวก่อนหน้าหลายเท่า แหวนสัมฤทธิ์บนลำตัวแม้จะแตกร้าวเต็มไปหมดเช่นกัน แต่กลับแผ่แรงกดดันอันเกรียงไกรแห่งขั้นวิญญาณเทพระดับสูงสุดออกมาอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม หนวดสีเขียวมืดฟาดพื้นดินราวงูเหลือมยักษ์ ก่อให้เกิดฝุ่นควันฟุ้งกระจาย
ดวงตาประสานทั้งแปดที่ขุ่นมัวเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝัง จ้องล็อกอวิ๋นเช่อกับเย่ชิงซวงมั่นคง ปากดูดพ่นหมอกดำข้นหนืดออกมาไม่หยุด ที่ใดหมอกนั้นผ่านไป แม้แต่หินแข็งกระด้างก็เริ่มมีเสียงซ่าแลบปลาย ถูกกัดกร่อนจนเป็นรูพรุนราวรังผึ้ง
"น้องชายเจ้างั้นรึ? พวกพันธุ์เจ้ารักษาสายเลือดกันถึงเพียงนี้เชียวหรือ" อวิ๋นเช่ออดตกตะลึงไม่ได้ แต่เมื่อเห็นหนวดของอีกฝ่ายพุ่งเข้าโจมตีมาแล้ว ก็มีแต่ต้องรับมือเป็นการต่อสู้
เฟยเจี้ยนกลายร่างเป็นโซ่เงินอีกครั้ง พันรัดหนวดของอีกฝ่ายหลายเส้นราวงูเหลือมวิเศษ ทุกข้อต่อบนผิวโซ่ล้วนแฝงพลังเถ้าถ่านที่ประลัยสรรพสิ่ง
ทันทีที่สัมผัสหนวดสีเขียวมืดนั้น เสียงซ่าร้อนก็ดังขึ้น หมอกดำถูกอักขระมนตร์บนโซ่บีบคั้นจนถอยร่น เผยให้เห็นเนื้อเยื่อสีเทาดำเบื้องใต้
หอยปลาหมึกยักษ์แหวนร้างวิญญาณเจ็บปวด คำรามกรีดร้องฟาดหนวดเพิ่มเป็นจำนวนมาก หนวดที่หนาใหญ่ที่สุดเส้นหนึ่งพัดลมกรรมที่ฉีกมิดชิดอากาศ ฟาดตรงหน้าอวิ๋นเช่อ จานดูดบนหนวดเปิดปิดสลับกัน แม้จะเห็นเขี้ยวแหลมเล็กเล็บนูนนับไม่ถ้วนแฝงอยู่โดยไม่ชัดนัก
ปลายเท้าอวิ๋นเช่อแตะแผ่นหินเปียกลื่น ร่างเลื่อนข้ามไปหลายศอกราวเงาปีศาจ หลบหนวดได้ในจังหวะเดียว มือซ้ายประสานสายฟ้าเทพสีทองขึ้น แล้วสะบัดส่งตรงโคนหนวดที่ฟาดลอย