“เยว่หมิงชา”ต่ำเสียงถามหนึ่งครั้ง แล้วทะยานเข้าปะทะ กระบี่เซียนเหน็บฝักออกจากฝักฟันออกมาเป็นเงากระบี่นับพันนับหมื่น สกัดฝ่ามือของหานเจาฮุยเอาไว้ได้อย่างไม่ยี่หระ คลื่นพลังที่พุ่งปะทะกันระหว่างพลังเซียนสีทองแดงระเบิดให้เศษหินที่ประตูสำนักกระจายรี่ทั่ว
อีกด้านหนึ่ง จิ้งอวิ๋นก็คว้ากระบี่น้ำแข็งพุ่งเข้าประชิด ใบมีดน้ำแข็งนับหมื่นพุ่งเข้าแทงหวงเมาหรงอย่างต่อเนื่อง หวงเมาหรงกวาดพลังวิญญาณปีศาจขึ้น หมอกดำบดขยำใบมีดน้ำแข็งจนกลายเป็นเศษน้ำแข็งในชั่วพริบตา ทั้งสองรบกันจนเข้าเป็นก้อนเดียวทันที
พลังเซียนสี่สายปะทะกันไม่หยุดบนท้องฟ้าเหนือสำนักเซียนเสินอวี่ ทั้งเขาเสินอวี่สั่นสะเทือนไม่หยุดหย่อน แม้หมู่บ้านธรรมดาๆ เชิงเขายังรับรู้ถึงการสั่นสะเทือนจนแผ่นดินไหวไหวหวั่น ศิษย์ระดับต่ำจำนวนไม่น้อยถูกแรงปะทะกระเพาะปรอทพุ่งออกจากปาก ต่างรีบล่าถอยออกไปไกลกว่าพันลี้
อวิ๋นเช่อใช้คลื่นพลังที่เกิดจากสมรภูมิเป็นที่กำบัง เล็ดลอดไปทางด้านข้างสมรภูมิโดยไร้เสียง ลับ ๆ หมุนเวียน “มือจับผู้ร้ายข้ามภพ” เส้นพลังเซียนเป็นเส้นเป็นสายเดินตามวิถีที่มองไม่เห็น ถูกดูดออกจากร่างของหานเจาฮุยและหวงเมาหรง แล้วไหลเข้าสู่ร่างของอวิ๋นเช่ออย่างเงียบงัน
“เจ็ดร้อยแต้ม เจ็ดร้อยห้าสิบแต้ม……บริสุทธิ์ยิ่งกว่าพลังเซียนของไอ้โหยวอี้คนนั้นเสียอีก!” อวิ๋นเช่อยินดีในใจ หมุนเวียนมือจับผู้ร้ายข้ามภพเต็มกำลัง อยากดูดพลังเซียนของทั้งสองให้แห้งสนิทในลมหายใจเดียว
ผ่านไปเพียงห้านาที สมรภูมิยิ่งดุเดือดขึ้นทุกขณะ ทั้งเยว่หมิงชาและจิ้งอวิ๋นต่างมีบาดแผลติดตัว ส่วนหานเจาฮุยกับหวงเมาหรงแม้ไม่บาดเจ็บมากนัก แต่พลังเซียนกลับลดลงเร็วผิดปกติ
“ไม่ถูกต้อง! ความเร็วที่พลังเซียนของข้ารั่วไหลดูเหมือนจะเร็วกว่าปกติราวหลายเท่า” หานเจาฮุยฟันหนึ่งดาบบีบเยว่หมิงชาถอย ขมวดคิ้วต่ำเสียงพูด
หวงเมาหรงก็แสดงสีหน้าตกใจสงสัย “ข้าก็เช่นกัน! เมื่อครู่ฟ้าผ่าออกไปหนึ่งที ‘ฝังศพปีศาจ’ กลับบริโภคพลังเซียนเพิ่มขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัวราวห้าส่วนสิบ ที่นี่ช่างผิดปกตินัก!”