อวิ๋นเช่อบีบกระบี่สับเซียนในมือแน่น ส่ายหัวแล้วกล่าวเสียงหนักแน่นว่า "ข้าพระอาจารย์ เขาคือผู้บำเพ็ญถึงขั้นหกเวียน ไม่ใช่ว่าข้าจะอยากจากไปก็ไปได้ตามใจ"
ก่อนที่เยว่หมิงชาจะทันเปิดปากปฏิเสธ เมฆเหนือฟ้าเก้าชั้นก็ถูกฉีกขาดออกเป็นแนวยาว หมู่แดนสวรรค์สีเสวียนหวงคลุกคลีไหลบ่าลงมา จักรพรรดิมนุษย์ในฉลองพระองค์จักรพรรดิประดับมังกรเก้าตัว สวมมงกุฎจักรพรรดิสิบสองเส้นพระกนก เหยียบยืนบนเมฆทองเก้าเสวียนก้าวลงมาทีละก้าว พลังเซียนที่แผ่ออกจากพระองค์กดดันศิษย์สำนักเสินอวี่เซียนจงจนหอบหายใจแทบไม่ทัน หลายคนถึงกับขาอ่อนคุกเข่าลงกับพื้น
"เยว่หมิงชา เจ้าสังหารขุนนางแห่งพระราชวังจักรพรรดิมนุษย์ของข้า วันนี้ข้าจะบดขยำสำนักเสินอวี่เซียนจงของเจ้าให้ราบคาบ เพื่อเป็นเยี่ยงแก่ผู้ที่คิดลอกเลียน!"
เสียงของจักรพรรดิมนุษย์ไม่ได้ดังนัก แต่กลับสั่นสะเทือนหินก้อนยักษ์หน้าประตูสำนักแตกเป็นเสี่ยงๆ เสียงนั้นก้องกัมปนาทตามสันเขาออกไปนับพันลี้
เยว่หมิงชากัดฟันดันอวิ๋นเช่อออกไป ยันด้ามดาบลุกขึ้นยืนอีกครั้ง หมุนเวียนพลังเซียนที่เหลืออยู่ไม่มากนักเรียกภาพวิเศษแห่งวิชาเซียนขึ้นมาสู้
"พวกพระราชวังจักรพรรดิมนุษย์ของเจ้าละเมิดกฎเกณฑ์ก่อน ฆ่าคนชิงของวิเศษก่อน พวกข้าสำนักเสินอวี่เซียนจงลุกขึ้นปกป้องตนเอง ผิดตรงไหน? วันนี้เจ้าอยากบดขยำประตูสำนักของข้า ข้าเยว่หมิงชาจะเป็นคนแรกที่แลกชีวิตกับเจ้า!"
"ด้วยฝีมือแค่นี้ของเจ้างั้นรึ?"
จักรพรรดิมนุษย์ยกมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน ยกมือขึ้นแล้วคว้าออกไปเพียงครั้งเดียว อั้นมือยักษ์ที่แข็งจากแสงทองฟาดลงตรงเยว่หมิงชา พลังของการคว้าครั้งนี้แกร่งกว่าการโจมตีที่แรงที่สุดของหานเจาฮุยอีกหลายเท่า แม้แต่ปฐพีมิติยังถูกคว้าจนแตกร้าวดำทะลุหลายแนว