เยว่หมิงชาและจิ้งอวิ๋นร้องตวาดพร้อมกันด้วยความโกรธ รีบไล่ตามไปทันที แต่โยวอี้ใช้แรงทั้งหมดในการพุ่งครั้งนี้ แวบเดียวก็วิ่งถึงหน้าปากทางวังน้ำแข็ง
อวิ๋นเช่อยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย พลังเซียนในกายเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ ยังกล้าลงมือกับเขาอีก ช่างเป็นคนไม่รู้จักตายจริง ๆ
ขณะที่โยวอี้ยกมือคว้าหาอวิ๋นเช่อที่ยืนอยู่หน้าปากทาง แสงดาบดำมืดก็ฟันตรงเข้ามาเผชิญหน้า ความฆาตกระจายเย็นเยียบจากดาบทำให้ขนหัวลูกชายของเขาลุกซันทั้งตัว ในความรีบร้อนเขาจึงได้แต่ยกมือขึ้นสกัด แต่ตอนนี้ตันเถียนว่างเปล่า แม้แต่หนึ่งในสิบของกำลังก็ไม่อาจระบายออกมาได้
มีเสียงดังกร๊วกดังแว่วขึ้น ดาบบดเซียนฟันขาดแขนของเขาอย่างตรงเป้า เลือดเซียนสีทองแดงพุ่งกระจายเต็มพื้น โยวอี้เจ็บปวดจนคำรามออกมา
ก่อนเขาจะทันรู้ตัว อวิ๋นเช่อก็ซอยร่างเข้ามาชิด ประคองหมัดหนักหน่วงกระแทกลงกลางอกของโยวอี้เต็มแรง
"ไม่ลบล้างถามเซียน หมัดตกเซียน"
พลังหมัดที่เด็ดขาดไร้ผู้ต้านทาน ทุบทะลุทรวงของโยวอี้ และบดกระดูกเซียนของเขาให้แตกละเอียด
โยวอี้ตาโตกลม ปากอ้างาว่าง ไม่ทันจะมีแม้แต่เสียงกรีดร้อง ทั้งร่างก็ถูกพลังหมัดพัดพลิ้วไปข้างหลัง กระแทกเข้ากำแพงน้ำแข็งหนาฉบัง นานแสนนานก็ไม่อาจลุกขึ้นได้
หมัดเดียวนี้สั่นพลังเซียนเศษเล็กน้อยสุดท้ายของเขาให้สลายสนิท แม้จะรักษาวิญญาณเซียนไม่ให้กระจายก็ไม่อาจทำได้อีกแล้ว เลือดเซียนสีทองแดงไหลลงตามกำแพงน้ำแข็ง ย้อมน้ำแข็งบริเวณกว้างให้เป็นสีแดงเข้ม
"เ...เจ้าเด็กน้อยตัวดีนี่..." ลำคอของโยวอี้ทำเสียงฮือฮือ สำลักเลือดออกมาเป็นหย่อม ๆ "เจ้ากล้า...กล้าทำกับข้า..."
คำยังไม่ทันจบ เยว่หมิงชาและจิ้งอวิ๋นก็มาปรากฏอยู่เบื้องหน้าเขาเสียแล้ว จิ้งอวิ๋นสีหน้าเย็นชา ปลายนิ้วดาบน้ำแข็งหมุนพลิ้ว แทงทะลุกะโหลกของเขา บดวิญญาณเซียนของเขาให้สลายไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อจัดการโยวอี้ได้แล้ว จิ้งอวิ๋นถึงได้ถอนหายใจยาว แววตาที่มองอวิ๋นเช่อเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
"ไม่คิดว่าเจ้าเด็กนี่จะไม่ใช่แค่ภูมิขึ้นเร็ว แม้แต่วิชาหมัดที่เด็ดขาดเช่นนี้ก็ฝึกจนสมบูรณ์แบบแล้ว หมัดเมื่อกี้นั่น ข้าคะเนว่าเซียนคนใดที่อยู่ต่ำกว่าภูมิสองเทียนชั้นแปดก็ไม่มีใครรับได้!"