“เห็นไหม ข้าบอกแล้วไง ของดีที่เดินเข้ามาถึงมือเอง ไม่มีทางที่จะไม่รับ”
อวิ๋นเช่อตบหัวเสินอู่เบา ๆ แล้วหันไปที่กล่องหิน หยิบแกนดาวเฮ่ยซิงขึ้นมา สัมผัสพลังเซียนบริสุทธิ์ที่พุ่งทะลักออกมาไม่ขาดสาย ยิ้มแล้วเลียริมฝีปาก
“เห็นทีมีแกนดาวเฮ่ยซิงเม็ดนี้ บวกกับที่เก็บเกี่ยวมาจากหัวหน้าคนงานเมื่อครู่ น่าจะพอสำหรับการฝ่าฟันภูมิแล้ว”
เขาเลือกมุมหนึ่งนั่งลง วางแกนดาวเฮ่ยซิงไว้บนเข่า หลับตาแล้วหมุนเวียนเคล็ดวิชา พลังเซียนหนาแน่นไหลผ่านเส้นพระธาตุอย่างรวดเร็ว ค่อย ๆ เติมเต็มตันเถียนของเขาทีละเล็กละน้อย ค่าพลังเซียนบนหน้าจอสถานะพุ่งกรูขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็พุ่งขึ้นถึงหนึ่งหมื่นพอดี
เสียงคำรามดังกึกก้อง อวิ๋นเช่อสะเทือนทั้งร่าง แสงเซียนจาง ๆ ผุดขึ้นในตันเถียน เขาฝ่าฟันภูมิได้สำเร็จ ก้าวเข้าสู่ภูมิเซียนชั้นหนึ่ง!
อวิ๋นเช่อลืมตาขึ้น แสงสีขาวบริสุทธิ์วาบผ่านจากใต้ผ้าดำ ชูกำปั้นบีบแน่น รู้สึกได้ชัดเจนว่าพลังทั่วทั้งร่างเพิ่มขึ้นมหาศาล
เขาเก็บแกนดาวเฮ่ยซิงและสมบัติทั้งหมด เอามือตบฝุ่นออกจากตัว หันไปเปิดประตูลับอีกด้านหนึ่งของถ้ำ ซึ่งเชื่อมต่อตรงกับอุโมงค์เหมืองทางออก ตามทางนี้ไปก็จะถึงปากทางออกของเหมืองเฮ่ยซิงพอดี ถือคำสั่งมือเข้าเมืองเซียนได้เลย
“ได้เวลา จุดหมายต่อไป เมืองเซียน ไปดูกันว่าข้างในมีของวิเศษอะไรสนุก ๆ บ้าง”
อวิ๋นเช่อก้าวเท้ามุ่งสู่ทางออก แสงแดดสาดส่องเข้ามาจากปากอุโมงค์เหมือง ตกบนร่างของเขา ชะล้างฝุ่นควันรอบทางออกไป เหลือไว้เพียงฝีเท้าที่มุ่งหน้า
แต่เพียงไม่กี่ก้าว อวิ๋นเช่อก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอื้ออึงดังมาจากทางปากอุโมงค์ ตามด้วยศิษย์ลาดตระเวนแห่งพันธมิตรเซียนหลายคนที่ถืออาวุธวิเศษวิ่งตรงมาทางนี้ หัวหน้าทีมเห็นอวิ๋นเช่อเต็มไปด้วยฝุ่นเหมือง จึงเหยียบดาบขวางทางทันที