อิ่มหนำทั้งอาหารและเครื่องดื่มแล้ว อวิ๋นเช่อจ่ายค่าใช้จ่ายแล้วเดินออกจากโรงเหล้า ดวงอาทิตย์เอนเอียงลงขอบฟ้าตะวันตก โคมไฟตามถนนค่อย ๆ สว่างวาบขึ้นทีละดวง สะท้อนแสงระยับให้ย่านถนนของนครเซียนดูระรื่นระริกราวภาพวิมาน
อวิ๋นเช่อหาโรงแรมใกล้ใจกลางเมืองสักแห่งเพื่อเปิดห้องพัก แช่อ่างน้ำร้อนอย่างสบายกาย ล้างเถ้าแร่ที่เกาะกายออกจนสะอาดเอี่ยม เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่สะอาดสะอ้าน ทั้งร่างก็เบาสบายขึ้นไม่น้อย
เขาเช็ดผมชื้น ๆ มุ่งไปยังริมหน้าต่าง เพียงผลักบานหน้าต่างออกก็มองเห็นหอคอยพันธมิตรเซียนที่สูงตระหง่านแตะม่านเมฆกลางใจนครเซียน โคมไฟวิญญาณยอดหอส่องแสงนุ่มนวล ฉายแสงส่องฟ้ายามค่ำคืนของนครเซียนไปเกือบครึ่งฟากฟ้า
อวิ๋นเช่อยกชาวิญญาณบนโต๊ะขึ้นจิบหนึ่งอึก มองแสงไฟนับหมื่นดวงนอกหน้าต่าง ปลายนิ้วเคาะขอบหน้าต่างเบา ๆ
"พรุ่งนี้แต่เช้า เราไปดูบอร์ดค่าหัวของพันธมิตรเซียนกัน แถมหาร่องรอยคดีของวิเศษที่ถูกขโมยด้วย ดูซิว่าเงินรางวัลที่ส่งตรงมาถึงหน้านี้ เราจะได้มันมาอยู่ในมือหรือไม่"
เสินอู่หาวยาว ขดตัวบนขอบหน้าต่างสะบัดหางไปมา "พันธมิตรเซียนประกาศค่าหัวออกไปแล้ว โจรก็ซ่อนอยู่ในนครเซียนนี่เอง หนีไปไม่รอดแน่ ๆ เอาเป็นว่าเราแวะมาหาเงินศิลาเซียนใช้สักหน่อยก็แล้วกัน"
อวิ๋นเช่อยิ้มแล้วพยักหน้า สายตาหลุดไปที่วงแสงวิญญาณหมุนวนบนหอคอยพันธมิตรเซียนนอกหน้าต่าง ปลายนิ้วบีบไล่กุญแจคลังแร่ที่ได้มาจากหัวหน้าเหมืองแร่ ใจคอพร่างพรมไปด้วยความคิด
"อ๊ะ ยังมีกุญแจดอกนี้ที่ยังไม่ได้จัดการ พรุ่งนี้ดูบอร์ดค่าหัวเสร็จ แวะไปดูคลังของเหมืองเฮย์ซิงในนครเซียนด้วย อาจมีผลได้อื่นอีกก็ได้"
ว่าแล้วก็วางถ้วยชา ดับโคมน้ำมันบนโต๊ะ ทรุดตัวลงนอนบนแท่นเตียงโดยไม่ถอดเสื้อผ้า หลับตาปรับลมหายใจ พลังเซียนที่เพิ่งฝ่าฟันขั้นมาได้ไหลเวียนช้า ๆ ในสายประจำ ค่อย ๆ ทรงตัวมั่นคงแน่นแกร่งยิ่งขึ้นทีละน้อย