ดวงตาของเย่ชิงซวงแน่นิ่งขึ้น กระบี่ยาวในมือส่งเสียงฮือฮือก้องกังวาน แสงอสนีรอบกายพุ่งพรวดขึ้นในทันที
นางไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว ปลายเท้ากระแทกพื้นอย่างหนักหน่วง ร่างกลายเป็นแสงสีเงินขาวสายหนึ่ง พุ่งเข้าหาหญิงหางจิ้งจอกที่เพิ่งดิ้นรนลุกขึ้นจากกองควันฝุ่นแห่งกำแพงหิน
แก้มของหญิงหางจิ้งจอกบวมขึ้นสูง เลือดซึมออกที่มุมปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและแค้นเคืองที่สุดจะเชื่อไม่ได้ เมื่อเห็นเย่ชิงซวงพุ่งเข้ามา หางจิ้งจอกทั้งเก้าก็กางออกด้านหลังพรวดพราด ประดุจเคียวดำคมกริบเป็นสิบเป็นร้อยเล่ม ฟาดกวาดออกมาพร้อมลมปีศาจฉีกม่านอวกาศ
เย่ชิงซวงไม่หลบไม่เลี่ยง กระบี่ยาวเขียนเส้นโค้งอย่างประณีตกลางอากาศ สะบัดตัดตรงเข้าหาหางจิ้งจอกที่อยู่เบื้องหน้าสุด เสียง "กัง" ดังกึกก้อง แสงอสนีปะทะหมอกดำ ก่อระลอกพลังงานนับไม่ถ้วน
การโจมตีของหญิงหางจิ้งจอกว่องไวรวดเร็วเป็นพิเศษ เย่ชิงซวงหลบไม่ทัน แต่โล่รูปดอกบัวสีขาวก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน ขวางการโจมตีอันเป็นชะตากรรมนั้นไว้อย่างแม่นยำ
เย่ชิงซวงรวบรวมสติกลับคืนอย่างรวดเร็ว ปรับจังหวะลมหายใจให้สม่ำเสมอ สองมือจับกระบี่ตั้งตรงไว้เบื้องหน้า แล้วหมุนพลิกอย่างรุนแรง อักขระอสนีสีม่วงหมุนวนกางออกจากปลายเท้านาง
"กระบวนท่ากายกระบี่ อสนีเงาไม่สิ้นสะบัดสังหาร!"
ชั่วขณะนั้น ร่างของเย่ชิงซวงแตกออกเป็นเงาสลายนับสิบ ทุกเงามือจับกระบี่ยาวเปล่งแสงอสนีระยิบระยับ ประดุจบทลงโทษแห่งฟ้าลงมาจากแดนสวรรค์ สะบัดลงพร้อมกันยังจุดสำคัญรอบกายหญิงหางจิ้งจอก
แสงกระบี่สานกันเป็นตาข่ายอสนีแน่นทึบไม่มีรอยรั่ว ปิดผนึกทางถอยของหญิงหางจิ้งจอกจนสนิท อากาศเต็มไปด้วยเสียงระเบิดของสายฟ้าและเสียงหวีดแหลมของคมกระบี่ฉีกผ่านห้วงอากาศ แสงอสนีสีม่วงทองส่องสว่างทั่วทั้งมหาวิหาร แม้อักขระโบราณบนกำแพงหินยังปรากฏดังราวกับถูกกระบี่จิตอันแหลมคมนี้ปลุกให้ตื่น สาธยายแสงระยิบระยับขึ้นมา