มารเทพอสุนีบาทยิ่งสู้ยิ่งใจหวาดหวั่น คู่ต่อสู้ชัดๆ เพียงขึ้นถึงระดับสูงสุดแห่งการล่ำลึกพ้นธรรมดา กลับสามารถใช้พลังถ้อยเทพอันแปลกประหลาดสู้ชิงกับตนผู้เป็นผู้ล่ำลึก·ขีดสุดได้เท่าเทียม หากยืดเยื้อต่อไป พลังมารของตนคงถูกเขาร่อนไปทีละน้อยจนหมดสิ้น
เขากระโดดถอยหลังพร้อมกันเป็นร้อยพันจังหวะ ปากใหญ่ทั้งสามเบิกออกพร้อมกัน เปลวดำสามสีรวมตัวกันในลำคออย่างต่อเนื่อง แปรนิทเป็นลำแสงเปลวดำถ้อยเทพที่ทะลุฟ้าทะลุแผ่นดิน พุ่งตรงมายังอวิ๋นเช่อ
นี่คือวิชาถ้อยเทพสุดท้ายที่เขาสำรองไว้ แม้แต่ผู้ล่ำลึกขีดสุดที่อยู่ภูมิเดียวกัน หากโดนเข้าเต็ม ๆ ย่อมถูกเผาจนวิญญาณสูญสลาย
"วิชาถ้อยเทพงั้นรึ? ไม่แน่ใจนักว่ามือทิพย์จะลอกเลียนแบบได้หรือไม่"
คิดได้เช่นนั้น มือทิพย์ก็ล็อกเป้าหมายทันที รายการสิ่งที่เลือกได้ผุดขึ้นมาเสียบัณฑิต
ยอดเลย! ทำได้!
อวิ๋นเช่อปลื้มใจในทันที ยื่นมือคว้าเข้าไปโดยไม่รอช้า
"ติ๊ง! คว้าสำเร็จ ขอแสดงความยินดี ได้รับวิชาถ้อยเทพ: สามเพลิงพันธนาการ"
วิชาถ้อยเทพโจมตีรวดเร็วยิ่ง อวิ๋นเช่อไม่กล้ารับมือตรง ๆ จึงระดมพลังกลืนกินทั้งหมดในร่าง ก่อกำแพงป้องกันแห่งพลังกลืนกินขึ้นชั้นแล้วชั้นเล่าเบื้องหน้า ลำแสงเปลวดำปะทะเข้ากำแพงป้องกัน
ชั้นแรกระเบิดสลายในพริบตา ตามด้วยชั้นที่สอง ชั้นที่สามระเบิดต่อกันไม่หยุด แรงปะทะมหาศาลผลักอวิ๋นเช่อถอยหลังไม่หยุดยั้ง ฝ่าเท้าลากพื้นจนเป็นร่องลึกสองแนว ถอยไปจนถึงประตูหินจึงรักษาท่าทีเอาไว้ได้เพียงหวิด
เมื่อเห็นลำแสงเปลวดำกำลังจะทะลุกำแพงป้องกันชั้นสุดท้าย อวิ๋นเช่อกัดฟันแน่น จุดกลางคิ้วเปล่งแสงจาง ๆ ขึ้นโดยฉับพลัน เครื่องรางซ่อนกลิ่นอายที่เพิ่งได้มาหมาด ๆ ลอยออกมา คลื่นพลังแปลกประหลาดแผ่ออกมา กลิ่นอายรอบกายเขามลายหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่
"นี่มันของวิเศษชนิดใดกัน? ถึงขนาดข้าเองก็ตามหากลิ่นอายของมันไม่พบแม้แต่นิด!"
มารเทพอสุนีบาทสะดุ้งใจเล็กน้อย ลำแสงถ้อยเทพพุ่งเบี่ยงเบนออกจากแนว แทงผ่านบ่าอวิ๋นเช่อไปริม ๆ ระเบิดใส่ผาหินด้านหลัง จนกำแพงหินทั้งแนวถล่มยับ