มารเทพสามหัวเจ็บปวดจนสามปากคำรามพร้อมกัน เหลือแขนทั้งห้าฟาดลงใส่อวิ๋นเช่อราวบ้าคลั่ง เปลวเพลิงดำแห่งเทพวจนาพุ่งกระจายไม่หยุด แปรงานทางเดินทั้งท่อนให้กลายเป็นท้องทะเลเพลิง
อวิ๋นเช่อไม่ตื่นตระหนก ใช้ภูมิประเทศของทางเดินเคลื่อนไหวหลบหลีกอยู่ตลอด ดึงความเกลียดชังของมารเทพสามหัวไว้เสมอ ทำให้แยกร่างทั้งห้าลอบโจมตีจากข้าง ๆ ได้ไม่ขาดสาย
เพียงครึ่งแท่งธูป มารเทพสามหัวก็เต็มร่างไปด้วยบาดแผล แขนทั้งห้าขาดไปสาม หัวสองหัวถูกทุบแตกหนึ่ง พลังมารไหลนองไปกว่าครึ่ง ลมหายใจเริ่มหอบหนักหน่วง และแววกลัวก็เริ่มผุดขึ้นในดวงตา
แท้จริงเขาเดินทางมาเพื่อแก้แค้นให้มารเทพเพลิงดำ หากเขาคิดว่าการรับมือทายาทเทพวจนาที่ยังไม่ตื่นพลังเพียงไม่กี่คนเป็นเรื่องง่ายดาย ไม่คิดว่าพลังกลืนกินของอวิ๋นเช่อนี่เองจะบังเอิญต้านพลังมารของเขาโดยตรง สู้ก็ไม่ถูกตัว หนีก็ถูกยึดเหนี่ยวไว้แน่นหนา ไม่นานก็ตกอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบ
"เจ้าจงจำไว้ พี่ใหญ่ข้าคือมารเทพอสุนีบาทกำลังเสด็จมาถึง ท่านได้ก้าวข้ามสู่ผู้บรรลุพ้น · ขั้นสุดขอบแล้ว เจ้ากล้าทำร้ายข้า ท่านจะต้องบดเจ้าเป็นผุยผง!" มารเทพสามหัวถอยหลังไปพลางขู่คำราม
ใจอวิ๋นเช่อสั่นไหวเล็กน้อย: ผู้บรรลุพ้น · ขั้นสุดขอบ? หนอ... มิใช่หรือนี่คือภูมิที่สูงกว่าจุดสูงสุดของผู้บรรลุพ้น
"ดีเลย ช่วยข้าประหยัดเวลาไปตามหา วันนี้ข้าจะเก็บพวกพี่น้องเจ้าสามคนให้จบในที่นี้"
คำยังไม่ทันจบ อวิ๋นเช่อก้าวย่างออกไปหนึ่งก้าว พลังกลืนกินทั่วร่างระเบิดออกอย่างกึกก้อง ฝ่ามือกลืนฟ้าขยายกายโตขึ้นหลายเท่า บีบคั้นลงมายังมารเทพสามหัวอย่างโหดเหี้ยม แยกร่างทั้งห้าก็รวบรวมหมัดสังหารขึ้นพร้อมกัน พุ่งตามอวิ๋นเช่อเข้าโจมตี หมัดสังหารห้าสายสีที่แทรกซ้อนกัน ปิดกั้นทุกเส้นทางถอยหนีของมารเทพสามหัวจนหมดสิ้น