ผู้อาวุโสอวิ๋นชานกำลังตั้งจิตมั่นควบคุมปีศาจมารต่อสู้กับเลขศูนย์ พอได้ยินดังนั้นจึงแยกจิตส่วนหนึ่งออกมา บังคับให้ปีศาจมารฟาดแขนข้างหนึ่งเข้าใส่ฟู่เฉินโจว การโจมตีครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างเร่งรีบ พลังจึงอ่อนแรงลงมาก
ดวงตาของฟู่เฉินโจวแวบวับด้วยแสงเย็นเยียบ ไม่หลบไม้หลีก รับหมัดนี้เข้ามาเต็ม ๆ ร่างเพียงสะดุ้งเล็กน้อย แล้วความเร็วก็ไม่ลดลง หมัดหนึ่งกระหน่ำลงที่หลังของจ้าวเหลียง
"ปู๊!"
จ้าวเหลียงเหมือนโดนกระแทกหนัก พ่นเลือดออกมาทางปาก ร่างพุ่งออกไปเหมือนว่าวขาดสาย กระแทกลงพื้นหนักหน่วง ลมหายใจแผ่วรวยรินลงทันที
เขาพยุหัวขึ้นอย่างทรมาน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่ยอมแพ้ ไม่วันตายที่เขาจะคิดไม่ถึงว่าแผนการที่วางไว้อย่างพิถีพิถันทั้งหมด จะพังทลายเพียงเพราะหุ่นเชิดที่โผล่มาอย่างกะทันหัน
"เ...เจ้าพวกเป็นใครกันแน่?" จ้าวเหลียงถามเสียงสั่นเครือ มองไปยังทิศของอวิ๋นเช่อทั้งสาม ดวงตาเปี่ยมด้วยพิษเบียบ
อวิ๋นเช่อในตอนนี้พาจู่ถังถังกับจินหยวนเป่าเดินออกมาจากประตูม่านดาราภพแล้ว มองทุกสิ่งเบื้องหน้าอย่างสงบนิ่ง คำถามของจ้าวเหลียงนั้น เขาไม่แม้แต่จะเสียเวลาเอ่ยตอบ
ฝ่ายจินหยวนเป่ามองจนตาค้าง กลืนน้ำลายเหงื่อลงคอ บ่นพึมพำว่า "ไอ้โว้ยย...พี่ใหญ่ หุ่นเชิดของพี่นี่มันโหดเกินไปแล้วนะ? ขั้นวิญญาณเทพระดับสูงสุดงั้นเหรอ? นี่มันเลยเป็นอาวุธเดินได้ร่างมนุษย์ชัด ๆ!"
จู่ถังถังก็จ้องมองเลขศูนย์อย่างสนใจ ตามที่นางทราบ หุ่นเชิดมีข้อจำกัดมากมาย จะมีหุ่นที่ถึงขั้นเทพออกมาก็ถือเป็นสมบัติหายากยิ่งแล้ว ขั้นวิญญาณเทพระดับสูงสุดนั้นไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยสักครั้ง