ไม่นานนัก เหล่าผู้อาวุโสหลายคนก็ล้มลงกับพื้น เหลือเพียงอูเฉวียนที่ยืนอยู่เพียงลำพัง ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากเชื่อ
“เป็น...เป็นไปได้อย่างไร เมื่อใดผู้แข็งแกร่งขั้นสูงสุดถึงได้อ่อนแอถึงเพียงนี้”
อูเฉวียนมองภาพที่เห็นตรงหน้า ในใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เขารู้ว่าวันนี้ได้พบกับตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเข้าแล้ว จึงหันกายหมายจะหลบหนี
อวิ๋นเช่อจะยอมให้เขาหลบหนีไปง่ายๆ ได้อย่างไร ร่างหนึ่งพุ่งเข้าขวางหน้าพร้อมดาบหิมะในมือฟาดฟันลงมาตรงๆ
“เมื่อเป็นศัตรูกันแล้ว เจ้าก็ตายไปด้วยกันเถิด!”
อูเฉวียนหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทิ้มเอ่ยว่า “เจ้า...เจ้าคือใครกันแน่? เหตุใดถึงมีพลังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?”
อวิ๋นเช่อกล่าวเรียบเฉย “รู้ว่าข้าเป็นใครก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงชะตากรรมที่เจ้าต้องตายในวันนี้ได้”
ดาบของอวิ๋นเช่อในครั้งนี้ใช้ทักษะการต่อสู้แห่งต้นกำเนิด อานุภาพมหาศาลยิ่งใหญ่ อูเฉวียนตกใจกลัวจนรีบหลบหลีกอย่างแตกตื่น แต่ความเร็วในการโจมตีของอีกฝ่ายกลับเร็วจนเขาหายใจแทบไม่ทัน
อูเฉวียนทุ่มสุดกำลังพยายามตั้งรับ แต่นางไม่อาจต้านทานพลังของดาบนี้ได้เลย เพียงได้ยินเสียง ครึก หนึ่งครั้ง สิ่งของป้องกันในมือก็แตกกระจายในพริบตา
จากนั้น ลำแสงดาบก็ผ่าร่างของเขา เขาเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ร่างกายค่อยๆ ร่วงลงกับพื้นและกลายเป็นเถ้าธุลีสลายไปในอากาศ
“ติ๊ง! สังหารนักบุญระดับท้าย ค่าประสบการณ์ +55 ล้าน”
“ติ๊ง! ยินดีด้วย ทำภารกิจช่วยเหลือระดับ A สำเร็จ ค่าประสบการณ์ +16 ล้าน ชื่อเสียง +200,000”
อวิ๋นเช่อรีบเก็บทรัพย์สมบัติของหุบเขาดอกเสน่หา แล้วหันไปกล่าวกับฮั่วฉือคุนและฮั่วซือหานว่า “เอาล่ะ เรื่องราวจบแล้ว พวกเราไปกันเถอะ”
ฮั่วฉือคุนรีบเข้าไปใกล้ พลางเอ่ยอย่างซาบซึ้ง “ขอบพระคุณท่านที่ช่วยชีวิต ข้าหากมิใช่ท่านยื่นมือเข้าช่วย ข้าเกรงว่าวันนี้คงเอาชีวิตไม่รอด”