ปีศาจผู้หลุดพ้นทั้งสิบสองตรึกโกรธก้องพร้อมกัน แหล่งกำเนิดปีศาจสิบสายพันธ์ห่อหุ้มด้วยมารพิษดำสนิทฟาดลงมาจากฟ้า ปฐพีถูกบดขยี้จนบิดเบี้ยวไม่หยุด แม้แต่ดวงดาวโดยรอบก็ถูกมารพิษย้อมให้เป็นสีเทาดำมืด
เฟิ่งชูที่อยู่เคียงข้างอวิ๋นเช่อได้กำด้ามดาบแน่นมาช้านาน เกณฑ์แห่งเพลิงรอบกายเธอตึงตรงถึงขีดสุด กำลังจะออกมือ แต่ก็ถูกอวิ๋นเช่อยื่นมือกันเอาไว้
"เจ้าทั้งสองถอยออกไป ผู้หลุดพ้นทั้งสิบสองนี้ ข้าจัดการเอง"
คำยังไม่ทันจากปาก วิญญาณกายของอวิ๋นเช่อก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า เทพสัญลักษณ์สีเทาไล่ขึ้นจากลำคอจนปกคลุมทั่วใบหน้า เกณฑ์แห่งการกลืนกินแผ่ออกในฝ่ามือราวกับหลุมดำ พุ่งเข้าปะทะหน้าตรงกับแหล่งกำเนิดปีศาจสิบสายพันธ์ที่มาร่วมกัน
เสียงระเบิดที่แหลมดังสนั่นทำให้มหาวิภาคทั้งมวลสั่นสะเทือน ผู้หลุดพ้นทั้งสิบสองเพียงรู้สึกว่าพลังแหล่งกำเนิดที่ปล่อยออกไปราวกับควายโผล่ลงสู่ทะเลโคลน ถูกกลืนกินสิ้นซากในพริบตา แรงดูดอันน่าสยองของการกลืนกินนั้นไล่ตามวิถีการโจมตีพันเกี่ยวเข้ากับเทพหยานของพวกเขา บีบให้ต้องถอนตัวฉับพลันเพื่อเปิดระยะห่าง
ปีศาจผู้นำทัพเปลี่ยนสีหน้ายิ่ง "เป็นไปไม่ได้! เจ้าเพิ่งก้าวเข้าถึงขั้นหลุดพ้น จะมีพลังร้ายกาจถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!"
อวิ๋นเช่อมิได้ตอบ ก้าวเท้าหนึ่งทีก็ปรากฏตัวอยู่เบื้องหลังเขา มือขวากระดกเป็นรูปฝ่ามือ แทงออกไปอย่างเงียบสงัด พลังกลืนกินบนฝ่ามือล็อกแหล่งกำเนิดของเขาตายตัว ก่อนเขาจะทันรับรู้ ฝ่ามือก็ทะลุผ่านเทพแกนของเขาไปแล้ว
ปีศาจผู้นำทัพส่งเสียงร้องครวญคำรามเจ็บปวด วิญญาณกายทั้งร่างหดแห้งลงในพริบตา พลังทั้งมวลถูกมือกลืนฟ้าดูดสิ้นเชิง แปรเป็นเถ้าธุลีกระจายสลายในมหาวิภาค