คำพูดเพิ่งจบลง คริสตัลผนึกก็ระเบิดกระจาย เลือดดำมืดพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ร่างมารยักษ์สูงกว่าสิบเจ้าสำรวจยืนขึ้นจากซากหินปรักหักพัง
ดวงตนสีเลือดขุ่นมัวกวาดมองไปทั่วสนาม เมื่อหลุดมาหยุดที่อวิ๋นเช่อ ความฆาตกระดูกดิบที่หนาหนักทรงพลังก็ระเบิดออกมาทันที แรงกดดันจากความโหดร้ายปฐมกาลทำให้ทุกคนแทบหายใจไม่ออก
เสียงคำรามของมารปฐมกาลสั่นสะเทือนจนหน้าผาถล่มไม่หยุด มันชูอุ้งเท้ายักษ์ขึ้น พลังทำลายล้างสรรพสิ่งฟาดลงมายังอวิ๋นเช่อ อากาศทั้งก้นหุบเหวถูกอุ้งเท้านี้บีบจนระเบิดออกเป็นเสียงดังกึกก้อง
ร่างอวิ๋นเช่อสั่นหวือหนึ่งครั้ง หลบเลี่ยงการโจมตีครั้งนี้ได้อย่างง่ายดาย อุ้งเท้ายักษ์ฟาดลงบนพื้น พื้นทั้งก้นหุบเหวยุบตัวลงทันที หินกรวดถูกพลังโหดร้ายทำให้ดำมืด แล้วก็กลายเป็นขี้เถ้าในชั่วพริบตา
"พวกเจ้าไปจัดการม่อฉีหลินกับพวกมัน มารปฐมกาลตัวนี้ข้าจัดการเอง"
คำพูดของอวิ๋นเช่อเพิ่งจบลง ร่างของเขาก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มหาวิถีกลืนกลายเปิดออกเต็มที่ วงแสงดำพุ่งคลุมมารปฐมกาลไว้ทันที
มารปฐมกาลคำรามลั่น เลือดพลังทั่วทั้งร่างระเบิดออก มันทนแรงดูดจากการกลืนกลายได้อย่างไม่คาดคิด แก่นแท้ของมันมหาศาลและโหดร้ายเกินไป แม้แต่มหาวิถีกลืนกลายของอวิ๋นเช่อก็ไม่อาจกลืนมันได้ในคราวเดียว
อีกด้านหนึ่ง เฟิ่งชูและพวกที่เหลือพุ่งเข้าประชิดทันที ต่อสู้ประชิดกับพวกม่อฉีหลิน แสงจากการปะทะกันระหว่างพลังดาบกับเวทมนตร์ส่องสว่างทั่วทั้งก้นหุบเหวมืดมิด เสียงร้องสังหารปนกับเสียงคำรามของมารปฐมกาล แทบจะพลิกคว่ำหุบเหวมืดลึกทั้งแห่ง
อวิ๋นจิ้นยืนอยู่บนที่สูง กอดอ้อมแขนมองสถานการณ์การต่อสู้ด้านล่าง มุมปากยกยิ้ม เขากำลังรอให้มารปฐมกาลอ่อนล้าอวิ๋นเช่อ จากนั้นค่อยออกมือเก็บเกี่ยวทุกสิ่ง