จินหยวนเป่ายืนมองอยู่ข้าง ๆ จนลูกตาแทบควักออก เมื่อครู่เขายังกำลังครุ่นคิดว่าเศษวิญญาณของเทพธิดาตระกูลจิ้งจอกผู้นี้มีพลังลึกล้ำเกินคาด ทำไมเพียงชั่ววูบกลับถูกอวิ๋นเช่อเหวี่ยงหมัดเดียวจนวิญญาณแตกสลายได้?
นั่นมันเศษวิญญาณของเทพบรมสูงสุดขั้นสูงสุดนี่นา! กำปั้นของเจ้าหนุ่มนี่มันทำมาจากอะไรกันแน่? หรือจะหล่อหลอมจากเหล็กเทพแห่งความวุ่นวายกันเล่า? เขาขยี้ตาแรง ๆ สงสัยว่าตนเองคงเห็นภาพลวงตาไปแล้ว
"ทะ...ท่านใหญ่ หมัดนั้น...มันรุนแรงเกินไปแล้ว!" จินหยวนเป่าพูดตะกุกตะกัก เสียงสั่นเครือ
ตอนนี้เขาเข้าใจถ่องแท้เสียแล้ว นี่ไงที่ไหนใช่ศิษย์ปิดทองหลังหลวงของปีศาจเฒ่าผู้ซ่อนเร้น นี่มันปีศาจเฒ่าตนนั้นเองชัด ๆ!
อวิ๋นเช่อไม่เอื้อมใส่ความตื่นตระหนกของจินหยวนเป่า สายตาของเขาตกอยู่ที่จุดที่เศษวิญญาณของเทพธิดาตระกูลจิ้งจอกสลายไป ณ ที่นั้นมีแผ่นบัญญัติหักครึ่งหนึ่งลอยนิ่งอยู่ ผิวบัญญัติจารึกลวดลายโบราณสง่างาม แผ่รังสีคลื่นมิติจาง ๆ
"ในที่สุดก็พบแล้ว" อวิ๋นเช่อมีประกายแหลมคมวาบหนึ่งในดวงตา ยื่นฝ่ามือคว้า ครึ่งบัญญัติเทพมหาวิถีนั้นก็บินเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด
"นี่คือบัญญัติเทพมหาวิถีหรือ?" จู่ถังถังแหงนหน้าออกมาจากมิติโลกา ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
"อืม แต่ยังเป็นเพียงครึ่งเดียว อีกครึ่งอยู่ที่สำนักศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นเซียว ต้องรวบเข้าด้วยกันจึงจะแผดเผาอานุภาพอันควรแก่มัน"
ขณะนั้นเอง ม่านภาพลวงตาแห่งท้องฟ้าดาราทั้งผืนก็เริ่มสั่นคลอนรุนแรง ทัศนียภาพรอบด้านแตกหลุดร่วงหล่นเหมือนกระจกบุบสลาย เผยให้เห็นห้วงดาราอันลึกล้ำภายนอก
เห็นได้ชัดว่าเมื่อเศษวิญญาณของเทพธิดาตระกูลจิ้งจอกสลายสูญ และบัญญัติเทพมหาวิถีปรากฏขึ้น ม่านภาพลวงตาที่คงอยู่มาชั่วกัลป์ก็ถึงคราสิ้นสุดลง
"ม่านภาพลวงตากำลังจะสลาย! ทุกคนรีบออกจากที่นี้เดี๋ยวนี้!" มีผู้ตกใจร้องลั่น แล้วพากันพุ่งรีบกลับทางที่มา